Modlitwa Ekumeniczna

Preghiera Ecumenica[San Vincenzo – Włochy] Od kilku lat, na zakończenie tygodnia modlitw o jedność chrześcijan, parafia w Mortegliano, wiosce niedaleko Udine w północnych Włochach, organizuje „ekumeniczne” czuwanie modlitewne, któremu przewodniczy miejscowy proboszcz i luterański pastor. W tym roku tematem tygodnia modlitw były słowa: „Daj mi pić” z rozmowy Jezusa z Samarytanką (J 4, 1-42). W czuwaniu modlitewnym wzięły również udział dzieci ze szkoły średniej, prowadzonej przez Siostry Miłosierdzia. Czuwanie rozpoczęło się od znaczącego gestu: u stóp ołtarza umieszczono naczynie symbolizujące studnię Jakuba. Dwaj celebransi wlali do niego wodę z dzbanów, a następnie dzieci dolały wodę przyniesioną przez siebie w butelkach. Ten gest oznaczać miał chrześcijanin, którzy – choć pochodząc z różnych “źródeł” – czynią wysiłki na rzecz jedności. Dzieci przyniosły także trzy przedmioty symbolizujące to, co łączy wszystkie wyznania chrześcijańskie: Biblię – Słowo Boże, do którego słuchania i głoszenia jesteśmy powołani, które nadaje sens naszemu życiu; kadzidło – symbol modlitwy, która wznosi się do Boga; fartuch – przypominający o przykazaniu miłości, które przynagla nas do postawy służenia sobie nawzajem.

Za pomocą tych symboli chcieliśmy przekazać dzieciom, jak ważne jest poszukiwanie tego, co łączy, a nie tego, co dzieli i jak każdy z nas może wnieść osobisty wkład w budowanie wspólnoty chrześcijańskiej. Jednak te gesty odzwierciedlają także nasze życie Sióstr Miłosierdzia: każda z nas ma swoją własną przeszłość, sposób bycia, osobowość. Pomimo naszej różnorodności, przychodzimy do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia powołane przez Boga, aby oddać się Jemu, żyjąc we wspólnocie, dla służenia Mu w Ubogich. My również jesteśmy wezwane do budowania jedności, która jest harmonią różnic wraz z docenieniem daru, jakim jest każda z nas.

Pastor luterański dał pogłębiony komentarz do Ewangelii o Samarytance. Przypomniał, że każdy musi pić, aby żyć, a to oznacza zależność od czegoś z zewnątrz: ludzie nie są samowystarczalni. Dialog między Jezusem i Samarytanką zaczyna się od nieporozumienia: Samarytanka myśli o zwykłej wodzie, natomiast Jezus mówi o czymś zupełnie innym. To samo dzieje się z ludźmi dzisiaj. Często starają się zaspokoić swoje pragnienie wodą iluzoryczną, która gasi je tylko na chwilę: są to pieniądze, rzeczy materialne, sukces, zabezpieczenie… Wodę żywą, która rzeczywiście gasi głębokie pragnienie w sercu człowieka, może dać tylko Jezus. A jest On zawsze gotowy do dawania. To do nas należy przyjęcie daru i życie nim na co dzień. Jako Siostry Miłosierdzia jesteśmy powołane, by iść obok spragnionego współczesnego człowieka i wskazywać mu wodę, która w pełni zaspokoi pragnienia jego serca. Ale będzie to możliwe tylko wtedy, gdy najpierw pozwolimy Jezusowi ugasić nasze pragnienia.

Czuwanie modlitewne zakończyła modlitwa za Kościoły chrześcijańskie, która może być także modlitwą za nasze Wspólnoty: „O Boże spraw, aby nasze Kościoły (Wspólnoty) były miejscami przyjmowania, gdzie świętowanie i przebaczenie, radość i delikatność, siła i wiara są praktykowane na co dzień, gdzie nikomu nie zabraknie chleba powszedniego w nieustannym podążaniu ku Jezusowi Chrystusowi. Amen.”

Views: 1 771