Wspólnota Sióstr w Fain-lès-Moutiers

Siostry Miłosierdzia przybyły do Fain-lès-Moutiers w 1964 r. Miejsce narodzin św. Katarzyny  Labouré zostało stopniowo zaadaptowane na centrum przyjmowania odwiedzających, mające rozpowszechniać przesłanie otrzymane przez św. Katarzynę od Matki Bożej oraz otoczyć opieką chorych w domach. Obecnie tutejsza Wspólnota liczy pięć Sióstr.

Dla współczesnych mężczyzn i kobiet poszukujących sensu życia, Dom Świętej Katarzyny jest miejscem słuchania, dzielenia się i spotkań, które umożliwiają postawienie pytań i wyrażenie pragnienia pogłębienia wiary chrześcijańskiej. Nasza Wspólnota jest otwarta na przyjmowanie gości i oddaje się do ich dyspozycji. Przybywają tutaj:

ludzie chcący zobaczyć to miejsce:

  • osoby indywidualne i całe rodziny, które pragną prosić bądź podziękować za uzdrowienie, nawrócenie, narodziny dziecka…; ci, którzy nie mogą przybyć osobiście, przekazują swoje intencje drogą pocztową lub telefoniczną;
  • ciekawi wszystkiego turyści, natrafiający na burgundzkie gospodarstwo, które – ku ich zdziwieniu – naznaczone zostało szczególną historią i obecnością…;
  • rzadziej – osoby pielgrzymujące do innych miejsc, a korzystające w tym miejscu z postoju;

zorganizowane grupy z wielu regionów Francji, z Diecezji Dijon i sąsiednich diecezji, proszący o dzień, weekend lub więcej dni na odprawienie rekolekcji; Dom powstał szczególnie z myślą o członkach Rodziny Wincentyńskiej – Siostrach Miłosierdzia, Kapłanach Zgromadzenia Misji oraz świeckich współpracownikach, którzy przybywają ze wszystkich stron świata, aby w „towarzystwie” św. Katarzyny doświadczyć odnowy życia.

Naszą misję gościnności przeżywamy w duchu Sióstr Miłosierdzia, oddając siebie na służbę innym, z mandatem szerzenia przesłania Wiary i Nadziei powierzonego św. Katarzynie Labouré i przeżywanego przez nią w ciągu całego życia. Służymy we współpracy z personelem świeckim i woluntariuszami, którzy wspomagają nas w przyjmowaniu większych grup.

Mając kontakt z przybywającymi, nierzadko dostrzegamy wewnętrzną przemianę osób dalekich dotąd od wiary, do których w tym miejscu powróciły wspomnienia z dzieciństwa, takie jak Pierwsza Komunia Święta, postać matki czy babci. Wielu pokazuje medalik, który noszą na szyi już od dawna. Z łatwością zwierzają się nam, spotykając kogoś gotowego ich wysłuchać, w atmosferze dyskrecji, życzliwości i nieosądzania.

Organizacja naszego życia wspólnotowego podporządkowana jest misji przyjmowania gości. Wspólnota buduje się dzień po dniu poprzez dar z siebie każdej z jej członkiń. Mamy bardzo różne temperamenty i doświadczenie życiowe, wywodzimy się z różnych środowisk, jednak łączy nas przekonanie o tym samym wezwaniu. W świecie naznaczonym konfliktami i przemocą, życie wspólne jest świadectwem, iż tworzenie prawdziwej wspólnoty jest możliwe dzięki poszanowaniu różnic i wzajemnej akceptacji.

Wspólna modlitwa stanowi świadectwo wiary w obecność Chrystusa żywego, w imię Którego zbieramy się razem: na porannej i wieczornej modlitwie Liturgią Godzin, na wspólnej z parafianami codziennej modlitwie i wspólnej z nimi Eucharystii dwa razy w tygodniu. Nasza kaplica jest otwarta dla wszystkich; można włączyć się w modlitwę, gdyż jej godziny podane są do ogólnej wiadomości.

Ci, którzy przekraczają próg naszego domu mogą opuścić go z odnowioną ufnością w opiekę Maryi, Niepokalanej Dziewicy i naszej Matki, mogą żyć na co dzień Ewangelią i za przykładem Katarzyny oddawać się na służbę braciom i siostrom, zwłaszcza tym najuboższym.