“ZŁOTY WIEK” (PROWINCJA NIGERII)

“ZŁOTY WIEK”

SIÓSTR MIŁOSIERDZIA ŚW. WINCENTEGO A PAULO

PROWINCJI NIGERII, 1963 – 2013

nigeria 1

Siostry Miłosierdzia z Nigerii obchodziły niedawno Jubileusz 50-lecia Bożej wierności i wierności Bogu w służbie Ubogim!

„Za pięćdziesiąt lat na nigeryjskiej ziemi, na której pracujemy, wzrastając i nabierając sił; Chwała Temu, który doprowadził nas aż do tej chwili, którego miłość dodaje skrzydeł zmęczonemu, przynosi nadzieję zniechęconym” – tak brzmiały słowa refrenu Hymnu Jubileuszowego, skomponowanego przez Siostry Miłosierdzia z Nigerii, rozbrzmiewającego w naszej Prowincji od 29 listopada 2012 r. do 29 listopada 2013 r. Pieśń przywoływała postacie Świętych Założycieli i podnosiła naszego ducha, gdy wspominałyśmy pierwsze Siostry, które przybyły do Nigerii, do tego świata ubóstwa, przemocy i cierpienia, aby kochać i służyć Chrystusowi w Ubogich.

Trzy Siostry Miłosierdzia z Prowincji Wielkiej Brytanii i Irlandii przybyły do Nigerii 29 września 1964 r. Były to: nieżyjąca już dzisiaj S. Gabriel Hughes, S. Catherine Gaynor i S. Alice Daly. Otworzyły wówczas szkołę dla młodych dziewcząt i kobiet. Następnie powstała słynna już dzisiaj szkoła średnia Adiaha Obong. To przy niej utworzono pierwszą Wspólnotę Sióstr w Nigerii. Dnia 15 marca 1974 r. do Zgromadzenia wstąpiły pierwsze miejscowe kandydatki: S. Justina Arima, S. Philomena Okwu i S. Theresa Madu. Od tamtej pory Nigeryjki, a ostatnio również dziewczęta z Ghany, regularnie przyłączają się do wspólnoty Sióstr Miłosierdzia.

Celebracja Złotego Jubileuszu miała podkreślić wielką wierność Boga wobec swych córek, które zaprosił do towarzyszenia Mu poprzez służbę ludziom ubogim. Na całoroczne obchody złożyło się wiele wydarzeń, a wśród nich następujące:

Inauguracja Jubileuszu

Miała ona miejsce 29 listopada 2012 r. w Adiaha Obong, Uyo, w pierwszym domu Sióstr Miłosierdzia w Nigerii. W tym dniu powołano także do życia długo wyczekiwane Stowarzyszenie Przyjaciół Sióstr Miłosierdzia. Należą do niego mężczyźni i kobiety, którzy bezinteresownie oferują Siostrom moralne i finansowe wsparcie w ich służbie Ubogim. Członkowie Stowarzyszenia pochodzą z terenu całego kraju, jak i spoza jego granic.

Rozpowszechnianie informacji

Pierwszy etap Jubileuszu polegał na rozpowszechnianiu informacji o życiu i działalności Sióstr Miłosierdzia. Szczególny nacisk położono na jubileuszowy projekt, którym jest budowa w Etche (Rivers State) integracyjnego Centrum Edukacyjnego m.in. dla osób z niepełnosprawnością. Odpowiedź była ogromna! Wielu naszych jubileuszowych gości wsparło projekt darowiznami i obietnicą pomocy w przyszłości.

Warsztaty przygotowawcze

Przeprowadzono dwa rodzaje warsztatów. Pierwsze, pod hasłem: „Sprawiedliwosć, Pokój i Współpraca” przeprowadziła S. Bernadette MacMahon SM. Drugim przewodniczył Ks. Urban Osuji CM, a ich temat przewodni brzmiał: „Nasi Założyciele o Jubileuszu”.

Triduum na zakończenie Jubileuszu

27 listopada 2013 r. – Uroczystość Najświętszej Maryi Panny od Cudownego Medalika – Nabożeństwo Pokuty i Pojednania

28listopada 2013 r. – Święto św. Katarzyny Labouré

29 listopada 2013 r. – Wielki Finał

Radość z Jubileuszu wiązała się z faktem, że główne miejsce „na scenie” zajęli nasi przyjaciele Ubodzy, dla których tu jesteśmy. Uczestniczyli oni w obchodach zarówno w wymiarze społecznym, jak i duchowym. Jubileuszową radość dzielili z nami również przedstawiciele różnych instytucji, przedstawiciele Kościoła, organizacji pozarządowych i ambasad, arcybiskupi, biskupi, kapłani, zakonnicy, wierni świeccy, dziennikarze, stowarzyszenia, osoby indywidualne, przyjaciele i sympatycy. To były rzeczywiście wspaniałe chwile.

Słowami św. Wincentego zostałyśmy wezwane do powrotu do swych korzeni. Jubileusz był dobrą okazją do odnowienia naszego życia wspólnotowego, życia modlitwy i służby.

Obchody 50. Rocznicy obecności Sióstr Miłosierdzia w Nigerii zbiegły się z 380. Rocznicą założenia Zgromadzenia we Francji – 29 listopada 1633 r. W tym kontekście Nigeria jest wciąż młoda, choć z drugiej strony jest już „dojrzałą 50-latką”, mającą własne dzieci!

Podsumowanie

Na zakończenie cóż możemy powiedzieć? Chwała „Temu, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy, Jemu chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia wieku wieków! Amen” (Ef 3, 20-21).