Czym jest Rok Życia Konsekrowanego dla Siostry Miłosierdzia?

(świadectwa Sióstr)

Rok życia konsekrowanego to na pewno czas łaski, łaski wymagającej spojrzenia nie tylko na co za mną, ale przede wszystkim w swoje serce. Dla mnie osobiście podpowiedzi papieża Franciszka są dużym światłem na tej drodze, która zakłada nieustanny ruch, pewną dynamikę, myślę, że to jest to, co Ojciec Święty zawarł w słowie „pasja”.

YCL_Testimony_PL(1)Chcę by ten czas, ale nie tylko rok w moim życiu, był rzeczywistą wdzięcznością za przeszłość, nawet rozpamiętywaniem łask otrzymanych od Boga, od tego momentu, gdzie sięga pamięć, a nawet dalej, przechodzenia przez każdy dzień z pasją, a rozumiem ją jako świeżość, zapał, pragnienie odnowy, pobrzmiewają we mnie słowa z Księgi Izajasza: „albowiem oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię” i z Apokalipsy: „Oto czynię wszystko nowe”. Co do przyszłości to pozostaje nadzieja, ale nie jakaś mglista, nie kotwica dla tonącego, ale ta, o której wspomina św. Piotr, z której mamy zdać sprawę, czyli pewność Bożej miłości, gwarancja, że Bóg nie znudził się człowiekiem.

Chcę by każdy dzień, u jego początku i u jego schyłku, był spojrzeniem na mijające godziny w kluczu wdzięczność – pasja – nadzieja.

S. Beata SM

„Niech Bóg da wam światłe oczy serca, abyście wiedzieli czym jest nadzieja waszego powołania”

Rok życia konsekrowanego przeżywany w całym Kościele, to chyba dla każdej osoby Bogu poświeconej czas uprzywilejowany, czas błogosławiony. Cały Kościół otacza nas swoją modlitwą, wyprasza łaskę wierności dla powołanych, modli się aby Pan posyłał wciąż nowych robotników na swoje żniwo.

Dla mnie jest to czas wdzięczności za to, że Jezus znając moja słabość zaufał mi i wezwał na drogę powołania, w tym czasie chce częściej wracać do mojej osobistej „godziny dziesiątej”- kiedy usłyszałam w sercu Jego głos. Chce także dziękować Bogu za moje Zgromadzenie, za świętych Założycieli i tyle pokoleń sióstr, które przede mną przeszły tą drogę, dając świadectwo świętości.

Ten czas jest też okazją do rachunku sumienia z mojego zaangażowania, jako Siostry Miłosierdzia, czy jestem wierna wezwaniu Pana, czy kiedy spotkam się ze Świętym Wincentym – on rozpozna we mnie swoja duchowa córkę, jakie świadectwo daje wobec Ubogich, do których jestem posłana i wobec współsióstr.

Wreszcie ten rok chcę uczynić czasem radości, zwłaszcza tej we Wspólnocie. Myślę, że nie braknie okazji do dawania radosnego świadectwa o tym szczęściu na drodze powołania, a także dziękczynienia Bogu za każdą Siostrę, która jest Jego darem. Wiem, że na ten czas Bóg przygotował dla każdej z nas obfite łaski.

S. Małgorzata SM

YCL_Testimony_PL(2)Życie konsekrowane – to życie całkowicie i wyłącznie oddane Panu Bogu. On sam wybiera i obdarza szczególnymi łaskami tych, którzy całym swym sercem oddają Jemu cześć i chwałę przez modlitwę, ofiarną służbę ubogim i potrzebującym oraz przez codzienne, zwykłe czynności wykonywane z miłości do Boga i drugiego człowieka.

Rok życia konsekrowanego, który obecnie przeżywamy, jest dla mnie czasem łaski i wewnętrznej odnowy, zachęcającym do większej wdzięczności Panu Bogu za łaski, którymi mnie nieustannie obdarza – szczególnie łaskę wybrania i powołania. Jest to dla mnie również czas duchowego wchodzenia w tę wielką tajemnicę powołania – dziękczynienia, jak również przepraszania za brak niekiedy otwartości na Boże łaski i niewystarczające wykorzystywania ich ku większej Bożej chwale.

S. Anna SM