Miejmy odwagę pójść na peryferie…

GrazW tym miesiącu Wielkanocnym prezentujemy dwa nadesłane do nas artykuły, które radują serce, gdyż są odpowiedzią na oczekiwania Papieża Franciszka zawarte w jego liście apostolskim do wszystkich osób konsekrowanych z dnia 21 listopada 2014.

« Oczekuję od was konkretnych działań na polu przyjmowania uchodźców, bliskości względem ubogich, kreatywności w katechezie, w głoszeniu Ewangelii, we wprowadzaniu w życie modlitwy. Dlatego zalecam wam usprawnienie struktur, wykorzystanie wielkich domów na dzieła bardziej odpowiadające na aktualne potrzeby ewangelizacji i miłosierdzia, dostosowanie dzieł do nowych potrzeb… » (Oczekiwania związane z Rokiem Życia Konsekrowanego, punkt 4).

Prowincja Francja Północ : „Miejmy odwagę pójść na peryferie naszych miast, ulic, zmienić nasze spojrzenie i popatrzeć na naszych cierpiących braci”. Papież Franciszek

02Na naszych ulicach  – Paryża, Francji, świata – spotykamy osoby, które żyją w wielkiej niepewności: są to bezdomni. Kim są te osoby?

Przede wszystkim są to osoby. W przeciwieństwie do stereotypów, nie są to kloszardzi, pijacy, leniwi… Istotnym dla nas pozostaje przekonanie, że przede wszystkim są to osoby żyjące na ulicy, mężczyźni i kobiety (coraz liczniejsze) z dzieckiem lub bezdzietne, młodsze lub starsze. Zobaczycie ich siedzących na ziemi,  śpiących w metrze lub w pobliżu miejsc handlowych, przed drzwiami naszych kościołów. Spędzają noce w samochodach wzdłuż obwodnic lub w lasach. Znajdują się w sytuacji ludzi ulicy, ale nie są tylko bezdomnymi. Niosą z sobą wartości, uzdolnienia, marzenia, historię. Bóg ich kocha takimi, jacy są.

Obecnie postrzegamy, że rośnie liczba ludzi żyjących w wielkiej niepewności – pomiędzy 5 000 a 8 000 osób śpi poza Paryżem. Nie tylko tam śpią, ale tam także umierają! Dziesiątki osób bezdomnych zmarło w ubiegłym roku w Paryżu. Średnia wieku na ulicy wynosi 49 lat, na średnią wieku 81 lat we Francji… Nie możemy zaakceptować tej sytuacji nędzy.

07 film Pochodzą z różnych środowisk: ubodzy robotnicy, wyizolowani emeryci, kobiety z dziećmi wyrzucone przez mężów, ludzie młodzi pozbawieni pomocy ze strony rodziny… Musimy zrozumieć, że w dzisiejszych czasach pozostawanie na ulicy staje się koniecznością wówczas, gdy trzeba stawiać czoła wielkim trudnościom, nie mając w życiu osobistym naturalnego wsparcia.

Rok 2014. W jaki sposób znaleźli się oni na ulicy?

Choć każdy nosi w swoim wnętrzu tajemnicę, to jednak dostrzegamy trzy główne powody, które dzisiaj powtarzają się najczęściej:

  • Ekonomiczny: bezrobocie, zwolnienie, zaprzestanie pracy z powodu długotrwałej choroby
  • Uzależnienie: alkohol, narkotyki
  • Rozpad więzi emocjonalnych: co jest niewątpliwie najboleśniejsze.

Osobom tym brakuje nie tylko dachu nad głową, odpowiednich dochodów, ale brakuje im także relacji. Wszyscy potrzebujemy więzi, porady, bycia słuchanym, przyjaźni. Im bardziej osoba pogrąża się w niestabilności, tym bardziej zawęża się zakres jej relacji, aż po egzystencjalną pustkę.

01Być na ulicy, to nie posiadać niczego i doświadczać braku wszystkiego: wygody, wszelkich zabezpieczeń i środków socjalnych do życia. Ich codzienne życie polega na tym, że śpią na zewnątrz, pod mostami, w tunelach;  krążą w poszukiwaniu miejsc, gdzie otrzymają przyjęcie i wsparcie, miejsc z wodą, prysznicem, odzieżą… Ich codzienność polega na tym, że się nie leczą, nie widzą swojej wartości, żyją w samotności i nieustannym lęku, bez rodziny i przyjaciół.

Co robić? Jak spotkać naszych cierpiących braci?

W 15. dzielnicy Paryża otwiera się nowy projekt, za który odpowiada stowarzyszenie „Depaul Francja” przy wsparciu Prowincji Francja Północ. Rozpoczyna on swoją działalność we współpracy z Siostrami Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, Kapłanami ze Zgromadzenia Misji, Ekipami Świętego Wincentego i Konferencjami Świętego Wincentego. Projekt ten przybiera realny kształt w pomieszczeniach wspólnoty Sióstr Miłosierdzia w domu w Périchaux.

08 soinsDzięki temu projektowi, który został nazwany „schronienie Périchaux”, chcemy pozwolić najbardziej bezczynnym znaleźć  ‘przyjaciół’, tymczasową ‘rodzinę’ – wolontariuszy, którzy będą ich przyjmować, słuchać, leczyć ich stopy,  określać ramy odpowiadające ich życiowym potrzebom. Jest to pierwszy krok w kierunku reintegracji, w kierunku rewaloryzacji obrazu siebie… Projekt ten pozwoli wesprzeć około 40 do 50 osób dziennie.

W jaki sposób zrodził się ten projekt?

Podczas jednej z corocznych sesji „Depaul International” w Paryżu (w 2010 roku), odpowiedzialni poczuli się wezwani do dania odpowiedzi na wciąż rosnącą wielką niestabilność miejską w stolicy Francji oraz na wciąż przyzywający brak  odpowiednich środków, pomimo wysiłków podejmowanych od kilku lat. W tym samym czasie wezwanie Przełożonego Generalnego do współpracy we wspieraniu najuboższych doprowadziło grupę do rzucenia wezwania całej rodzinie wincentyńskiej w Paryżu. Od marca do czerwca 2011 badano teren, w celu określenia potrzeb: tak zrodziło się „schronienie Périchaux”.

04 La maison des P+�richauxPomieszczenia domu Sióstr Miłosierdzia w Périchaux, w których będzie realizowany projekt, zostały oddane do dyspozycji Depaul Francja. Posługa przyjmowania osób bezdomnych pod nadzorem Stowarzyszenia Świętego Wincentego a Paulo w Périchaux, jest realizowana od ponad dziesięciu lat. Ofiaruje ona dwa razy w tygodniu możliwość miłego spędzenia czasu przy śniadaniu. Wolontariusze już zaangażowali się na rok w nowym projekcie prowadzonym przez Depaul Francja.

Obecnie formuje się komitet, który będzie pilotował „Schronienie Périchaux”. Dyrektor zajmuje się projektem od września 2012; opieramy się na solidnej współpracy społecznej i państwowej. Projekt renowacji budynków został ukończony; otrzymaliśmy pozwolenie na budowę: prace zostały rozpoczęte w czerwcu 2014 r.

Pod jednym dachem proponowane będą liczne posługi: kąpiel, pranie, konieczna odzież, pomieszczenie medyczne,  podiatra (lekarz chorób stóp), fryzjer, warsztaty, kolacje, organizowane wycieczki, kierowanie do specjalistycznych ośrodków zdrowia (a zwłaszcza do centrum zdrowia przy ulicy Miollis, prowadzonym przez Zgromadzenie). Raz w tygodniu przyjmowanie będzie zarezerwowane dla kobiet.

05 membres du com de pilotageProjekt cieszy się już dużym zaangażowaniem ze strony Prowincji Francja Północ. Od 2011 r. pięć Sióstr Miłosierdzia należy do komitetu pilotującego. Prowincja wspierała badanie terenu, wniosła wkład finansowy i dała do dyspozycji pomieszczenia. Wielkie prace związane z przebudową i modernizacją są w toku. Nadzorowane są one przez Prowincję i Dyrektora stowarzyszenia. W skład Rady administracyjnej „Depaul” wchodzą : siostra, ksiądz ze Zgromadzenia Misji, przedstawiciel Stowarzyszenia Świętego Wincentego i przedstawicielka Ekip Świętego Wincentego a Paulo (AIC Francja). W ten sposób wspólnie tworzymy wincentyńską odpowiedź na problem osób bezdomnych. Do przemyślenia pozostają inne projekty w Paryżu i w innych miejscach Francji.

Święty Wincenty mawiał, że „Aby sprawy posuwały się naprzód, potrzeba czasu i cierpliwości”. To prawda, że projekt ten jest długim procesem, jednak nasza praca już zaczyna przynosić owoce.

06 le CA - voir membresProsimy o zainteresowanie się razem z nami tą posługą i o modlitwę, by osoby przyjmowane mogły odnaleźć smak życia i swoje miejsce w społeczeństwie.

 Siostra Solange Rault, Komitet Pilotujący

Siostra Andrée Blanchet, Rada Administracyjna