Wielkopostna medytacja na temat cnót

Wprowadzenie

Poprzez tę medytację w drodze ku Wielkanocy pragniemy zatrzymać się nad słowami św. Wincentego. W swojej konferencji z 14 lipca 1658 r. przypomniał on pierwszym Siostrom cztery cnoty, które powinny charakteryzować prawdziwą Siostrę Miłosierdzia:

POKORA, MIŁOŚĆ, POSŁUSZEŃSTWO I CIERPLIWOŚĆ

Św. Wincenty przedstawia te cnoty posługując się symbolem czterech ramion krzyża:

thumbnail_Cross_Polish“Jakkolwiek powołanie ich wymaga, by przykładały się przez całe swoje życie do wykonywania wszelkiego rodzaju cnót, celem naśladowania swego patrona Jezusa Chrystusa, szczególniejszą jednak uwagę zwrócą na te cnoty, które przedstawiają cztery końce krzyża, a mianowicie pokorę, miłość, posłuszeństwo, cierpliwość. Dlatego będą postępować w ten sposób, by całe ich działanie było nimi ożywione i przedstawią sobie, że byłoby to na próżno, że noszą na sobie zawsze krzyż materialny.” (z Konferencji św. Wincentego, t. III, str. 224)

Refren: (fragment dowolnej pieśni Wielkopostnej)

Rozważanie 1:

U podstaw krzyża znajduje się pokora:

« Pokora każe kochać miejsca niskie, jakkolwiek jest to cnota, która nie znosi nigdy, by osoby, które ją posiadają, pozostawały na dole; przeciwnie, ona je podnosi bardzo wysoko w doskonałości…

Moje Siostry, kochajmy pokorę, postanówmy sobie praktykować tę cnotę, tak umiłowaną przez Syna Bożego, że dla jej wykonania umarł na krzyżu na oczach całego świata; postanówmy sobie wykonywać akty pokory tak wewnętrzne, jak i zewnętrzne i w tym celu mówmy do Pana Naszego: „Mój Zbawicielu, udziel mi łaski, bym pokochała pogardę siebie, bym nie szukała być cenioną, ale bym kochała wszystkie najniższe zajęcia i ostatnie miejsce”.»

Refren: (fragment dowolnej pieśni Wielkopostnej)

Rozważanie 2:

Miejscem dla miłości jest szczyt krzyża:

« Drugą cnotą zaleconą Siostrom Miłosierdzia jest miłość. To właśnie mówi nam ta Reguła, zalecając nam wykonywanie tej cnoty, że trzeba być takimi, jakim jest imię, które nosicie. Jeżeli się zatem zapytacie, co to jest ta miłość, znaczy to, moje drogie Siostry, kochać Boga ponad wszystko, a na drugim miejscu, kochać bliźniego dla miłości Boga.

Rozpoczynając od Sióstr, miłość bliźniego żąda, byście sobie postanowiły kochać się wzajemnie i znosić w waszych małych słabościach, rozpoczynając od siebie samych. Miłosć ta powinna rozciągać się na ubogich, by im usługiwać z miłością. »

Refren: (fragment dowolnej pieśni Wielkopostnej)

Rozważanie 3:

Posłuszeństwo znajduje się na prawym ramieniu krzyża:

« Wiecie, czym jest posłuszeństwo, przedstawione przez ramię prawe; i oby Bóg dał, byście to wiedziały z praktyki! Co oznacza posłuszeństwo? To znaczy, że osoba posłuszna chce tylko Woli Bożej we wszystkim i dostosowania się do woli Przełożonych, urzędniczek i Sióstr Służebnych. Co za szczęście! Czasem się jest w kłopocie, jak należy postąpić, by spełnić Wolę Bożą; nie pozostaje wam nic innego, jak posłuchać waszych Reguł i spełniacie Wolę Bożą.» Refren: (fragment dowolnej pieśni Wielkopostnej)

Rozważanie 4:

Miejscem dla cnoty cierpliwości jest lewe ramię krzyża:

« Czwarta cnota, którą macie praktykować w szczególniejszy sposób, a którą przedstawia lewe ramie, jest cierpliwość. Nie ma zaś prawie chwili, kiedy nie potrzebowalibyśmy cierpliwości. Jakąż jest więc cnota cierpliwości? Jest to ta cnota, która sprawia, że się znosi wszystkie przykre przypadłości, jakie się spotyka w życiu, bez unoszenia się gniewem; a jeżeli się ktoś uniesie, wchodzi w siebie samego, by uspokoić wzburzenie. Stąd trzeba mieć dobry zapas cierpliwości, moje drogie Siostry; chociażby bowiem nic wam się nie nadarzyło do cierpienia ze strony ludzi, niestety, jesteśmy tak nędznymi, ze w nas samych znajdziemy przyczyn dosyć! A jesteśmy tak zmienni, że mamy dość spraw, które trzeba znosić; a nie możemy tego dokonać bez cierpliwości.»

Refren: (fragment dowolnej pieśni Wielkopostnej)

Modlitwa na zakończenie

Fragment Orędzia Papieża Franciszka na Wielki Post 2017

Wielki Post to nowy początek, to droga prowadząca do bezpiecznego celu: Paschy Zmartwychwstania, zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Okres ten zawsze kieruje ku nam stanowczą zachętę do nawrócenia: chrześcijanin jest wezwany, by powrócił do Boga „całym swym sercem” (Jl 2,12), aby nie zadowalał się życiem przeciętnym, ale wzrastał w przyjaźni z Panem. Jezus jest wiernym przyjacielem, który nas nigdy nie opuszcza, bo nawet kiedy grzeszymy, czeka cierpliwie na nasz powrót do Niego, a wraz z tym oczekiwaniem, ukazuje swoje pragnienie przebaczenia…

Pan – który podczas czterdziestu dni spędzonych na pustyni zwyciężył podstępy kusiciela – wskazuje nam drogę, którą trzeba pójść. Niech Duch Święty prowadzi nas do podjęcia prawdziwej pielgrzymki nawrócenia, by odkryć na nowo dar Słowa Bożego, by zostać oczyszczonymi z grzechu, który nas zaślepia i służyć Chrystusowi obecnemu w braciach potrzebujących.

Niech się tak stanie. Amen.

Pieśń na zakończenie