Wezwanie do świętości

Błogosławiona Melchora Adoración Cortés Bueno,
Męczenniczka – beatyfikowana w Tarragonie 13 października 2013

“Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia jest jednym z klejnotów Kościoła Bożego. Nie twierdzę, że jest najpiękniejszy, ale jest jednym z nich”. (Siostra Suzanne Guillemin, Przełożona Generalna)

PRZYJRZYJMY SIĘ czy tak to rozumiała i tym żyła beatyfikowana Siostra Melchora Adoración.

Dziewczyna o „szerokich horyzontach”: Melchora Adoración była piątą z kolei w wielodzietnej rodzinie siedmiorga dzieci, czterech dziewcząt i trzech chłopców. Urodziła się 4 stycznia 1894 r. w Sos (Saragossa). Jej rodzice: Jerónimo Cortés, który był pasterzem a Euzebia Bueno gospodynią domu, postanowili ochrzcić Melchorę trzy dni po urodzeniu. Oboje zapewniali dzieciom solidną, chrześcijańską edukację nie tylko w domu, ale także  posyłając je do katolickich szkół: dziewczynki uczęszczały do szkoły Sióstr Miłosierdzia a chłopcy do szkoły Aesculapius. 

Melchora Adoración była wrażliwa i inteligentna, otwarta i komunikatywna, miała wielkie marzenia  i potrzebę zdobycia dobrego i gruntownego wychowania chrześcijańskiego. Jako dziecko umacniała swoją wiarę zarówno w rodzinie jak i w szkole Sióstr Miłosierdzia. W wieku młodzieńczym poszukiwała, pragnęła i zdobyła szerokie wykształcenie. Nauczyła się poprawnie czytać i pisać, była równie dobra w gramatyce, matematyce i rachunkowości. Od najmłodszych lat wykazywała się szczególną umiejętnością rysowania i malowania. Zachował się obraz Niepokalanej (kopia słynnego malarza Murillo) i kilka rycin namalowanych przez Adoración. Kiedy miała trzynaście lat, zgodnie ze zwyczajem tamtych czasów, przystąpiła do Pierwszej Komunii Świętej. Siostra Josefa Alba, jej nauczycielka i katechetka, wpoiła w nią solidne nabożeństwo do Eucharystii.

Przeniknięta nabożeństwem do Maryi: Jako uczennicy szkoły Sióstr Miłosierdzia wycisnął się na jej duszy znak Maryjnego kultu. Modliła się kilka razy dziennie i przyzywała Maryję jako Matkę dzieci, młodzieży i ubogich. W okresie dorastania była członkinią Stowarzyszenia Dzieci Maryi, w którym brała udział w sposób zaangażowany i odpowiedzialny. Jej przyjaciele mówią, że była pobożna i bardzo wrażliwa na potrzeby ubogich. Właśnie w tej atmosferze pobożności usłyszała wezwanie Pana, aby całkowicie poświęcić się Bogu i służyć Mu w ludziach potrzebujących.

Powołanie i apostolstwo: Zachęcona przez spowiednika i Siostrę Patrocinio Fernandez Cortés, ciocię ze strony ojca, która również była Siostrą Miłosierdzia, Melchora opuściła dom i udała się jako aspirantka do Sangüesa (Navarra) podejmując studia pedagogiczne. Mając 20 lat, 18 marca 1914 roku, po ukończeniu w szpitalu Sangüesa Postulatu, pierwszego etapu formacji, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. 

Prowincja Hiszpańska liczyła wówczas 666 wspólnot i 6425 sióstr. Siostra Adoración została przyjęta do Zgromadzenia przez Siostrę Wizytatorkę Josefa Bengoechea. Siostra Úrsula Tablado była Dyrektorką Seminarium a świątobliwa Siostra Justa Domínguez, Asystentką Dyrektorki. Swoje powołanie oparła na pogłębianiu życia duchowego, znajomości Ewangelii, Katechizmu, charyzmatu Założycieli i Reguł Zgromadzenia. W czasie Seminarium (Nowicjatu) odkryła i umocniła swoją wielką miłość: Jezusa Chrystusa, Matkę Bożą, Kościół i Ubogich.

Po Seminarium, w wieku 21 lat, została skierowana do szkoły Riquelme w Granadzie, gdzie była zaledwie przez kilka miesięcy. Z przyczyn zdrowotnych została przeniesiona do szkoły Asilo w Aleixar (Tarragona). Tam przez kilka lat pracowała jako nauczycielka i przygotowywała się do całkowitego oddania się Bogu przez Śluby Święte, które złożyła po raz pierwszy 25 marca 1919 r. Następnego dnia napisała do swojej siostry Encarnación, wysyłając jej obrazek z napisaną przez siebie piękną modlitwą:

“Poświęciłam się Bogu, a On raczył przyjąć moją konsekrację. Jak On jest dobry! Cóż za radość dla mnie! Jak się Panu odpłacę za tak wielkie miłosierdzie? … On mnie wcale nie potrzebuje. Nie mogę dać Mu niczego, co już do Niego nie  należy… Jest tak wiele dziewcząt, które potrzebują chrześcijańskiego nauczania i wychowania! A to, co robię dla nich, Pan przyjmuje tak, jak gdybym robiła to dla Niego. On tak bardzo je kocha!… A kiedy cierpię dla nich, Pan wynagrodzi mnie tak, jak gdybym cierpiała dla Niego. Tak, dla Tego, który tak wiele wycierpiał dla mnie … Mój Boże,  mając chwilę życia, poświęcę je Tobie, aby przyprowadzić te dusze do Ciebie! … Będę błogosławiona tysiąc razy, jeśli przeze mnie wielu będzie Cię kochać, służyć Tobie … i wielbić wiecznie w Niebie. Panie, przyprowadzam Ci te dusze  w modlitwie i powierzam je Twemu nieskończonemu miłosierdziu. Amen.” 

Na przestrzeni lat wzmocniła się jej siła młodzieńczego ducha. Siostra Adoración kochała swoje powołanie. Jej uczniowie i współsiostry postrzegali ją jako osobę pogodną, pełną zapału, pracowitą, kreatywną, posłuszną Przełożonym i bardzo cierpliwą wobec uczniów. Następnie z Aleixar została wysłana do szpitala i szkoły w Corella (Navarra), gdzie dalej rozwijała swoje zdolności edukacyjne w latach 1921-1924.

Ubogacająca przyjaźń:W 1924 r. została wysłana do szkoły Niepokalanego Poczęcia w Leganes, gdzie poznała Siostrę Marię Severinę Díaz-Pardo. Siostra Melchora Adoración została nauczycielką Szkoły Podstawowej i jednocześnie mianowana jej Dyrektorem. Siostra Maria Severina, która studiowała nauczanie i muzykę, przejęła odpowiedzialność za duszpasterstwo młodzieży. Opiekowała się Stowarzyszeniem Dzieci Maryi, chórem i zespołem teatralnym składającym się ze starszych uczniów. Potem zawiązała się szczera i głęboka przyjaźń między Siostrą Adoración a Siostrą Marią Severiną. Przyjaźń ta ubogacała Wspólnotę i zachęcała do współpracy.

Siostra Melchora Adoración była pełna entuzjazmu, posiadała także zdolności kierownicze. W swoim sposobie motywowania i nauczania przyciągała młode kobiety i zachęcała je do czynienia dobra i do naśladowania Jezusa Chrystusa. Podczas pobytu na tej placówce zorganizowała wraz z siostrą Marią chór, grupę teatralną, odwiedziny ubogich, letnie obozy, pielgrzymki do sanktuariów Maryjnych i grupy katechetów w kościele parafialnym w Salwadorze.

Siostra Adoración po dziewięciu latach w Leganes, na początku 1933 r., jako nauczycielka została wysłana do Hospicjum Vitoria. Po upływie paru tygodni zachorowała i musiała usunąć prawą nerkę. Jej ciocia, Siostra Patrocinio Fernandez Cortés, wiedziała, że Siostry nie posiadają ubezpieczenia społecznego ani możliwości ekonomicznych, by stawić czoła interwencji chirurgicznej, poprosiła, aby Siostra Melchora w celu usunięcia nerki została wysłana do szpitala Zamora. W ten sposób Siostry uniknęły kłopotów. Podczas rekonwalescencji odbyła studia pielęgniarskie i uzyskała oficjalny dyplom w szkole medycznej w Salamance. 

Uczniowie, rodzice i wspólnota szkoły w Leganes nalegali na powrót Siostry Adoración. Przełożeni zgodzili się i od 5 września 1934 r. ponownie zamieszkała w Leganes. Została przyjęta z wielką radością. Podjęła nauczanie, podobnie jak wcześniej, starszych uczniów, prowadziła warsztaty szycia, kursy krawieckie, ucząc także  malarstwa. Jednocześnie była i nauczycielką i Dyrektorką szkoły. Jej uczniowie dali takie świadectwo: “Siostra Adoración posiadała niezwykły dar: gdy czegoś potrzebowaliśmy dawała nam to, ale w taki sposób, aby nikt z nas nie czuł się upokorzony … Nauczyła nas jak szyć, modlić się a także jaki należy mieć szacunek dla kobiet. W czasie sztuk teatralnych była bardzo radosna i zachęcała nas do wzięcia w nich udziału … W obliczu przeciwności powiadała: “Nie martwcie się, w Królestwie Niebieskim, ostatni będą pierwszymi”…. Praktykowała miłosierdzie wobec potrzebujących i nie tylko służyła ubogim, którzy przychodzili do drzwi, ale pomagała także dziewczętom, które nie miały środków finansowych… Pomagała ludziom potrzebującym w miły i rozważny sposób, nie upokarzając tych, którzy otrzymywali od niej tę pomoc “.

Świętość wartości małych rzeczy i codziennych gestów: To jest sekret, który doprowadził Siostrę Adoración do oddania życia w wierności Jezusowi Chrystusowi. Siostra Maria, jej współtowarzyszka, podziwiała jej talenty i gorliwość, a przede wszystkim entuzjazm w wierności w rzeczach małych i w gestach okazywanych każdego dnia: “Teraz Siostra Adoración – mówi w jednym z listów – przygotowuje i motywuje dziewczynki do ich Pierwszej Komunii Świętej. Katechizuje też ich matki chcąc zmobilizować je do skorzystania ze  Spowiedzi Świętej, ponieważ wiele z nich nie przystępowało do tego sakramentu od czasu pójścia za mąż, a przy okazji wypełnią wielkanocne „obowiązki”.

Siostra Adoración zachęcała młode kobiety do włączenia się do Stowarzyszenia Dzieci Maryi, nauczyła je modlić się i pytać o wierność Bożym zamiarom względem nich. Kochała Matkę Najświętszą i pracowała z determinacją nad tym, aby rozszerzać Jej nabożeństwo wśród rodzin rozpowszechniając Cudowny Medalik i przybliżając odwiedziny Matki Bożej w kaplicy Domu Macierzystego. W latach 1930-1936 była Przewodniczącą Stowarzyszenia Dzieci Maryi.

Przygotowanie do męczeństwa: Podczas prześladowań pozostała wierna w wyznawaniu swojej wiary. Potwierdził to jeden ze świadków procesu: “Słyszałem, jak milicjant wyrzucając Siostry z Leganes, zaproponował Siostrze Adoración, młodej i dobrze wyglądającej nauczycielce, żeby przebrała się w świecką odzież i dołączyła do nich. Siostra Adoración odpowiedziała, że pójdzie tam, dokąd pójdą jej siostry”, czyli do pensjonatu na ulicy Arenal w Madrycie. Tu przygotowywała się na męczeństwo, zjednoczona z Chrystusem w modlitwie, Eucharystii i służbie innym. Siostra Melchora

Adoración oddała życie w wieku 42 lat w Puerta de Hierro w Madrycie za wierność Chrystusowi i jego Ewangelii, przebaczając tym, którzy jej to życie odebrali.

___________________________________________________________

Wezwanie do świętości – Archiwalne