Wezwanie do świętości

KIM JEST LINDALVA ?

Lindalva Justo de Oliveira urodziła się 20 października 1953 r., w miejscowości zwanej Malhada da Areia, w gminie Assu, w Rio Grande do Norte. Była córką z drugiego małżeństwa rolnika João Justo da Fé – wdowca z trójką dzieci – z młodą Marią Lúcia da Fé. Lindalva była szóstą z trzynastu dzieci z tego małżeństwa. Została ochrzczona 7 stycznia 1954 r., w kaplicy Olho D’Agua w parafii św. Jana Chrzciciela przez prałata Júlio Alvesa Bezerrę.

Siostry zauważyły jej naturalną skłonność do pomocy. Napełniała ją szczera radość, gdy służyła starszym i zachęcała ze szczerą miłością tych, którzy im służyli, do tego samego.

16 lipca 1989 r., w dzień Matki Boskiej z Karmelu, Lindalva i pięć innych sióstr rozpoczęło Seminarium w Recife. 29 stycznia 1991 roku siostra Lindalva została posłana do Salvadoru w Bahia, gdzie pracowała w schronisku Opactwa Dom Pedro II, w sąsiedztwie Rzymu, w dolnym mieście, w Salvador. Ta instytucja, założona w 1887 roku, zapewnia pomoc zubożałym osobom starszym. Siostra Lindalva została przydzielona do pawilonu, w którym posługiwano 40 osobom w podeszłym wieku.

W skromnym postępowaniu, prostym i dyskretnym, świadczyła o czystości w swoich postawach i traktowała wszystko z miłością. Pomimo tak wielu obowiązków wciąż znajdowała czas, by z kilkoma Paniami Miłosierdzia odwiedzać biednych w ich domach i zbierać fundusze na zaspokojenie potrzeb osób, które odwiedzała. Jej największa siła była również obecna w jej ludzkim życiu, co zachęcało ją do podtrzymywania płomienia wiary i miłości. Oto, jak młoda Siostra opisuje swoją relację i miłość do Boga, zapewniając, że ta miłość jest całkowita, gdy łączy się ją z pokorną i stałą służbą wobec innych.

Siostra Lindalva nie zapominała o tym, by w każdej sytuacji służyć z pokorą w miłości Chrystusa.“Musimy służyć z miłością i dawać się najuboższemu bratu, w którym jest obecny Bóg i czeka na nas”. Potrafiła zmobilizować wszystkich, nie zapominając o przyjaciołach i krewnych, młodych dziewczętach, a zwłaszcza cierpiących. Dla wszystkich, w razie potrzeby, miała słowo zachęty.

Męczeństwo

… W 1993 roku, schronisko D. Pedro II przyjęło jako jednego z pensjonariuszy 46-letniego mężczyznę, Augusto da Silva Peixoto. Człowiek ten nękał siostrę Lindalvę, a nawet posunął się do wyrażenia swoich zamiarów. Zaczęła się bać i unikała z nim kontaktu jak tylko mogła. Dzieliła się tym sekretem z innymi siostrami i szukała schronienia w modlitwie. Jej miłość do osób starszych „trzymała ją” w schronisku, a nawet powiedziała do jednej z sióstr: “Wolałabym raczej przelać krew moją, niż stąd odejść”. Ponieważ siostra Lindalva nie odwzajemniała jego intencji, Augustus udał się na targ i kupił nóż, który naostrzył, gdy powrócił do schroniska.

Siostra Lindalva uczestniczyła w nabożeństwie Drogi Krzyżowej o świcie, w parafii Boa Viagem, w towarzystwie sióstr z jej Wspólnoty i w towarzystwie parafian. Kiedy wróciła, poszła pomóc przy śniadaniu dla pensjonariuszy.  Weszła po schodach do infirmerii, założyła fartuch i kiedy przygotowała tacę, poczuła dotknięcie na swoim ramieniu: odwróciła się i zdążyła zobaczyć zagniewaną twarz mężczyzny, który przybył do schroniska kilka miesięcy temu…

Nadszedł czas na całopalną ofiarę. Było to właśnie w Wielki Piątek – 9 kwietnia 1993 roku – przy pomocy makabrycznego noża, przebił jej niewinne ciało zadając 44 rany kłute. Została skąpana we własnej krwi. Poprzez tę całopalną ofiarę, okropną, ale owocną, dała świadectwo służby na wzór Chrystusa, jak mówi Pismo Święte: “Tak jak Syn Człowieczy, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu” (Mt 20,28). W jej ciele, zgodnie z raportem medycznym, były 44 głębokie rany, jak w ciele jej Mistrza, który miał 39 ran po chłoście, plus stygmaty rąk, stóp i Najświętszego Serca.

Dla siostry Lindalvy wystarczyło tylko kilka lat życia konsekrowanego, aby ukoronować je męczeństwem, ponieważ męczeństwo oznacza ofiarowanie własnego życia jako dowód wielkiej miłości do Boga i braci. Była przekonana, że była na właściwym miejscu; urodziła się, by oddać się Bogu w osobie Ubogich i pragnęła jedynie poświęcenia dla tej sprawy z oddaniem i miłością.

W Wielki Piątek, gdy Chrystus umierał na krzyżu, siostra Lindalva umierała w swojej infirmerii. Chrystus wziął na siebie 39 razów, i 5 ran stóp, rąk i boku, wszystkich razem 44; symbolicznie zjednoczył śmierć Lindalvy ze Swoją Meką, którą kilka minut wcześniej właśnie celebrowała podczas Drogi Krzyżowej. Przez całą noc z całego miasta przybywał tłum wiernych, kapłanów, zakonników, ludzi o różnym statusie społecznym, a nawet ewangelików. Rankiem w Wielką Sobotę bp Lucas Moreira Neves, a następnie Prymas z Salwadoru, odprawili obrzędy pogrzebowe.

Na niedzielnej Mszy św. Prymas powiedział, że kilka lat życia zakonnego wystarczyło, aby otrzymać łaskę męczeństwa, bo oddała życie z miłości i niejako zwróciła “uwagę na imię, które nosi”, powiedziała bowiem: “ładny świt to biała szata, którą ona, jako każdy chrześcijanin, otrzymała na swoim chrzcie świętym, piękną szatą jest jej granatowa suknia Siostry Miłosierdzia, teraz zanurzona we krwi Baranka (Apokalipsa 7:14), do której zmieszano jej krew; piękna szata to jasny świt Paschy Jezusa, która ją olśniła w trzy dni po tragicznym Wielkim Piątku. Jasny świt, piękna szata jej własnej Paschy!”

Rok 2018 ma szczególne znaczenie dla wszystkich czcicieli bł. siostry Lindalva, gdyż obchodzimy 25 rocznicę jej męczeństwa. Niech jej przykład wierności w pełnieniu woli Bożej i oddania się najuboższym zachęca nas do naśladowania Chrystusa.

___________________________________________________________

Łaski otrzymane za wstawiennictwem błogosławionej siostry Lindalvy prosimy kierować na adres:

Cúria Provincial das Filhas da Caridade

Rua Henrique Dias, 208   Boa Vista

50070-140  Recife  PE

Tel.: (81) 4009 9609 or (81) 4009 9600

aspvrsec@veloxmail.com.br

Siostra Maria de Fátima do Nascimento,
Siostra Leonete Custódio, Siostry Miłosierdzia

 ___________________________________________________________

Wezwanie do świętości – Archiwalne