Siostra Giuseppina De Muro, Siostra Miłosierdzia

“Silna i odważna kobieta o bezgranicznej miłości i niewzruszonej woli “.

Siostra Giuseppina De Muro urodziła się w Lanusei (Włochy), 2 listopada 1903 roku. Do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia wstąpiła w wieku 20 lat a śluby po raz pierwszy złożyła w Turynie, San Salvario. Dnia 31 grudnia 1925 r. została posłana do posługi w więzieniu Le Nuove w Turynie, gdzie pracowała nad poprawą życia więźniów i to nie tylko w więzieniu, ale także po ich wyjściu na wolność. 

W więzieniu były też matki z dziećmi, dlatego siostra Giuseppina założyła przedszkole dla dzieci w wieku do lat 3. Utworzyła zajęcia dla rodziców w zakresie czytania, pisania i matematyki, a także kursy szycia, prasowania, robienia na drutach i haftu.

Podczas okupacji Turynu w czasie II wojny światowej, 18 września 1943 r., Niemcy przejęli więzienie, nakładając bardzo surowe zasady: żadnych spacerów na świeżym powietrzu, mizerne posiłki i brak czystej pościeli. Siostra Giuseppina okazała się autorytatywna, silna i odważna przechwytując więźniów politycznych z oddziałów SS. Były to często młode dziewczęta pojmane podczas nalotów. Zabierała je do więzienia do powierzonego jej działu, gdzie cele o sześciu metrach kwadratowych zapełniano grupami pięcioosobowymi. 

W swoim małym biurze, używając inteligencji i sprytu, wymyślała sposoby, by więźniowie mogli otrzymać sakramenty św., przyzwoite jedzenie i ubranie. Zasadniczo robiła wszystko, co tylko możliwe, aby zmniejszyć ich ból i cierpienie. Udała się osobiście do prefekta Zerbino, aby uzyskać zwolnienie dla ponad 500 więźniów politycznych przetrzymywanych w więzieniu Le Nuove (pomimo niebezpieczeństwa śmierci ze strony snajperów znajdujących się na  dachach). Siostra Giuseppina była w stanie odwołać egzekucję ojca rodziny skazanego z powodów politycznych, a także uratować 9-miesięczne dziecko z rąk oddziałów SS, wkładając go do brudnego lnianego kosza na bieliznę. Udało jej się uwolnić, ze sprytną inteligencją, dwie żydowskie pary i jedną Żydówkę, przetrzymując je w więzieniu, zamiast pozwolić na deportację do niemieckiego obozu koncentracyjnego. Pomagała całej gminie żydowskiej w Turynie, wkładając jajka ugotowane na twardo do pudełek z lekarstwami, by dostarczyć je do więźniów politycznych, także potajemnie przekazując wiadomości więźniom od członków rodzin i pocieszając matki, których synowie zostali rozstrzeleni. 

Po wojnie siostra Guissepina założyła ośrodek Casa del Cuore dla byłych więźniów w celu poprawy ich zdrowia i odzyskania sił. W 1955 r. otrzymała Złoty Medal za zasługi zdobyte w dziedzinie działalności społecznej. Po wielu zawałach serca musiała opuścić więzienie, w którym nadal posługiwała i udała się do Pallanza nad jeziorem Maggiore, gdyż sama już wymagała opieki. Zmarła 22 października 1965 r.

Miasto Turyn uczciło jej pamięć w następujących słowach:

“Siostra Giuseppina … wiedziała, jak wprowadzać w życie przykazania Ewangelii w duchu miłosierdzia; wiedziała, jak oddać się bez reszty nie licząc kosztów i nie szukając uznania dla pracy, którą wykonała … Była kobietą o bezgranicznej miłości, bez uprzedzeń, była autentyczna, łagodna, o wielkiej miłości. Jest jaśniejącym przykładem dla wszystkich tych, którzy wierzą w sprawiedliwość, we wzajemny szacunek, w pojednanie i moc miłości jako drogę do pokoju.”

na podstawie: ◊  www.fdcsanvincenzo.it ◊   www.unionesarda.it