Świętość zdobywana małymi krokami

Świętość zdobywana małymi krokami

Konstytucja Soboru Watykańskiego II Lumen Gentium wzywa wszystkich do powszechnej świętości. Papież Franciszek podkreśla, że »ta świętość, do której wzywa cię Pan, będzie wzrastała przez małe gesty« (Gaudete et Exsultate, 16)

Oto piękne spotkanie, które pokazuje proces świętości w kierunku Zmartwychwstania.

Dziś rano odwiedziłam klinikę położniczą, aby spotkać się z młodą parą, która właśnie straciła dziecko. Matka miała urodzić po normalnej ciąży, ale kilka godzin przed porodem jej dziecko umarło… Czy można sobie wyobrazić tak tragiczne wydarzenie? Przygotowane łóżeczko pozostanie puste.

Od jej porodu, trzy dni temu, kobieta nie mogła spać. Jej mąż jest niewierzący, ale szanuje wiarę żony. Przyszli do duszpasterstwa, aby przygotować uroczystość pożegnania i aby uczcić jej pamięć. «Musimy to zrobić dla niej, aby towarzyszyć jej do końca». Rodzice byli bardzo na siebie uważni. Piękno ich miłości bije blaskiem poprzez ich spojrzenie, gesty, a słowa są naznaczone głęboką czułością. Są w emocjonalnym wichrze, który jest bardzo gwałtowny, jednakże… trzymają się razem.

Chcą poświęcić trochę czasu na przeczytanie tekstów, aby przygotować ten czas medytacji razem z rodziną. W obliczu niezrozumienia i bólu nie buntują się: «nie gniewamy się». Postanowili przyłączyć się do stowarzyszenia, które towarzyszy rodzicom w żałobie okołoporodowej. Ci cierpiący rodzice są wstrząśnięci tragedią doświadczaną przez innych, którzy, podobnie jak oni, stracili nienarodzone dziecko.

Ta para, tak zdruzgotana a zarazem pełna szacunku dla siebie nawzajem, przynosi światło Ewangelii. Ich miłość można porównać do miłości Maryi i Józefa, całkowicie oddana sobie nawzajem i otwarta na każde życie. Ich pokora jest pokorą setnika, gdy pozwalają innym rodzicom, którzy doświadczają tego samego bólu, dotknąć ich złamane serca. Przyjęcie tej niewypowiedzianej próby to jak Maryja stojąca u stóp krzyża i przyjmująca Ciało swego martwego Syna.

Ich droga świętości polega na małych krokach, w zapewnieniu obietnicy życia poza śmiercią.

Papież Franciszek zaprasza nas na tę samą drogę w adhortacji apostolskiej Gaudete et Exsultate,

20: »W swej istocie świętość to przeżywanie w zjednoczeniu z Nim tajemnic swojego życia. Polega ona na złączeniu się ze śmiercią i zmartwychwstaniem Pana w sposób wyjątkowy i osobisty, w nieustannym umieraniu i powstawaniu z martwych wraz z Nim”.«

21. »…to Chrystusa miłuje w nas, ponieważ „świętość chrześcijańska to nic innego, jak życie pełnią miłości«