Moje powołanie

Powołanie: dar, obecność, świętowanie i radość

Urodziłam się w prostej i biednej rodzinie, ale szczęśliwej i dobrze ułożonej. Jest nas dziewięcioro dzieci: 6 chłopców i 3 dziewczynki. Dorastałam i żyłam w niej do 22 roku życia.

Kiedy miałam 18 lat zorganizowano wielką misję w mojej wiosce, w parafii pod wezwaniem Matki Bożej Łaskawej – Estreito de Câmara de Lobos-Madeira. Misje były prowadzone przez kapłanów ze Zgromadzenia Redemptorystów. Bardzo mi się podobały. Aż do tego momentu marzyłam o małżeństwie i wszystko wówczas zmierzało w tym kierunku.

Podczas misji kapłan zaprosił nas na spotkanie dla młodzieży. Wzięłam w nich udział z wielkim entuzjazmem. Temat misji skupiał się na osobie Jezusa. Kapłan przedstawiał Go jako Mesjasza Bożego, Pana Wszechświata i jako Pasterz. W ten sposób chciał pokazać wielkość Królestwa Bożego, ale przede wszystkim ukazać potrzebę wielu robotników na żniwo. To spotkanie otworzyło mi oczy, aby zobaczyć dalej! Jezus wówczas wzbudził we mnie wiele pytań i głębokich niepokojów. Dało mi to dużo do myślenia! Ponadto zadałam sobie pytanie: czego Pan Jezus chce ode mnie? Po powrocie do domu powiedziałam rodzicom i braciom, że pewnego dnia zostaną osobą konsekrowaną. Moje wyznanie nie spotkało się z życzliwością, ale zaproszenie Jezusa było o wiele silniejsze! Co więcej, Jezus wygrał!

Po głębokiej refleksji nadszedł czas na podjęcie decyzji. Kiedy skończyłam 22 rok życia postanowiłam poprosić o przyjęcie mnie do Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. Poszłam do Siostry Isabel Valente, Siostry Przełożonej w Hospicjum, która przyjęła moją prośbę i zaproponowała, abym trochę poczekała na odpowiedź. Pomysł mi się spodobał! We wrześniu tego samego roku zostałam zaproszona do rozpoczęcia początkowego etapu formacji, czyli aspiratu. Trwał on siedem miesięcy w Preventorio da Parede, domu dla dziewczynek, których rodzice byli chorzy na gruźlicę. Dnia 2 września 1971 roku rozpoczęłam Postulat. Był to kolejny etap i trwał bardzo długo, około 2 lat! W ciągu tych dwóch lat miałam możliwość poznania większości domów w Prowincji. Nauczyłam się wiele pod każdym względem. Cały okres Postulatu był czasem wewnętrznej walki, wątpliwości i niepewności, ale także wielkiej radości.

Następnym etapem formacji było Seminarium, do którego wstąpiłam dnia 21 listopada 1973 roku w Lizbonie, z innymi ośmioma młodymi kobietami, ożywionymi przez wezwanie Pana i wzbogaconymi pięknymi doświadczeniami oraz szczęśliwymi i radosnymi przeżyciami. Ten etap formacji stał się czasem wewnętrznej refleksji, refleksji nad podziwem Boga i moim powołaniem. Nadszedł czas, aby rozpalić się miłością do Jezusa i do ubogich, tak bardzo umiłowanych przez Boga. Dał mi także bardzo bliskie i zdrowe relacje z Jezusem i Siostrami.

Prowincja Portugalska
s. Maria da Conceição Silva sm