Miedzynarodowa Sesja Wincentyńska – wrzesień 2013

session1[Dom Macierzysty] Pięć Sióstr z czterech zakątków świata (Indonezji, Indii, Brazylii i Nigerii), pełniących obecnie posługę w Domu Macierzystym, dzieli się „owocami” sesji, w której niedawno  uczestniczyły:

Sesja była dla nas czasem koniecznej odnowy oraz pogłębienia wiary i wincentyńskiego charyzmatu. Przeżyłyśmy ją z wielką radością oraz w nadziei bycia przemienionymi przez Ducha Świętego w prawdziwe i dobre Siostry Miłosierdzia.

Pielgrzymowanie do „źródeł” Zgromadzenia umożliwiło nam poznanie miejsc związanych z życiem naszych Założycieli. Mogłyśmy w tych miejscach potwierdzić naszą miłość do charyzmatu. Zanurzyłyśmy się niejako w atmosferę wiary i wincentyńskiej duchowości, słysząc mocne wezwanie do odnowienia naszej przynależności do Zgromadzenia, aby skuteczniej głosić Królestwo Boże Ubogim, czyli tym, do których ono rzeczywiście należy.

Najbardziej poruszyła nas możliwość zobaczenia niektórych dokumentów znajdujących się w Archiwach, począwszy od czasów św. Wincentego i św. Ludwiki, będących cennym dziedzictwem Zgromadzenia. Pomimo wojen, rewolucji, wstrząsów politycznych i społecznych, duch Zgromadzenia, duch wincentyński, duch służby Ubogim pozostaje wciąż żywy. Jest to rzeczywiście dzieło Boga, który kocha nasze Zgromadzenie. Mogłyśmy napić się „czystej wody” mądrości naszych początków.

Historia życia św. Wincentego, św. Ludwiki, naszych pierwszych Sióstr, św. Katarzyny, a także Męczenniczek Hiszpańskich, poruszyła nasze serca. Jakiekolwiek trudności przeżywali – w służbie, w relacjach czy ze względu na sytuację w kraju, okazywali bezwarunkową miłość do Boga i radosną akceptację życia. Źródłem ich odwagi, światłem na duchowej drodze oraz bodźcem do zakładania  nowych wspólnot była wiara w Bożą Opatrzność. Ukazanie ich historii w kontekście przeżywania tożsamości wincentyńskiej, złożonych ślubów i oddania się Bogu, zachęciło nas do głębszego zastanowienia się nad tymi aspektami także w naszym życiu.

W pełnej światła wierze świętych i błogosławionych Rodziny Wincentyńskiej znajdujemy siłę do dawania świadectwa naszej wiary oraz do pójścia do Ubogich, którzy na nas czekają. „Bóg kocha Ubogich i, w konsekwencji, kocha tych, którzy ich kochają”, mówi św. Wincenty.

„Bóg stworzył nas, abyśmy służyły Jezusowi Chrystusowi w Ubogich, to nasza misja”, powiedziała S. Evelyne, Przełożona Generalna. Dodała również, że to wspólnota lokalna pomaga nam podtrzymać płomień charyzmatu i wzrastać w poczuciu przynależności do Zgromadzenia.

Byłyśmy szczęśliwe, mogąc spotkać się z Siostrami Miłosierdzia z całego świata, służącymi Ubogim w tym samym duchu. Bardzo ubogacająca była praca w grupach, poprzedzona osobistą refleksją każdej z uczestniczek.

Podczas trwania Sesji stopniowo realizowały się oczekiwania wyrażone pierwszego dnia. Pragniemy dzielić się teraz jej „owocami” z wszystkimi, których spotkamy w naszej pielgrzymce wiary u boku Ubogich. Dziękujemy z całego serca Zgromadzeniu oraz dziękujemy Bogu za to, że był przy nas i prowadził przez wszystkie te dni.

S. Brigita, S. Mary Juliet, S. Rani, S. Scholastica i S. Valdirene

 session2  session3  session4
Views: 1 365