Uczynić widzialnym Duszpasterstwo Penitencjarne

[Prowincja Świętej Ludwiki – Madryt] Dnia 6 października jak zwykle rozpoczęliśmy nasze spotkanie modlitwą. Było to spotkanie Duszpasterstwa Więziennego. Chciałabym przekazać pełne nadziei przesłanie i echo pozostawione w każdym z nas po tym spotkaniu jako pięknej ekspresji uczuć: “Pielgrzymująca rodzina w Duszpasterstwie Penitencjarnym”.

Oprócz wolontariuszy na spotkaniu byli obecni: ks biskup Jose Angel Saiz Meneses z Tarrasy, odpowiedzialny za Duszpasterstwo Penitencjarne przy Konferencji Episkopatu Hiszpańskiego i Sekretarz Generalny ks. José Maria Gil Tamayo; Pan Luis Angel Ortiz González, Sekretarz Generalny Służb Więziennych i ks. Florencio Roselló Avellanas (Mercedario) Dyrektor Duszpasterstwa Penitencjarnego. 

Podczas spotkania zostaliśmy zachęceni do ukazania solidarności między wszystkimi ośrodkami penitencjarnymi, których celem jest czynić Kościół i społeczeństwo bardziej wrażliwe na problem więziennictwa. Nie działamy po to, aby nas chwalono. Ewangelia  mówi: “Nie zapala się lampy i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie “(Mt 5,15-16).

Dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, musimy motywować społeczeństwo, aby stawało się bardziej świadome pilnej potrzeby poznawania i przyjmowania tych, którzy są naszymi braćmi, dziećmi tego samego Ojca, a którzy się pogubili. Należy zapraszać do udziału, nalegać na biskupów, parafie, wszystkich dookoła nas do współpracy. 

Sekretarz Generalny ks. José Maria Gil Tamayo powiedział: “Nie jesteście niewidzialni dla Konferencji Episkopatu; ta duszpasterska posługa ma niezbywalny wymiar mesjański, uważny na tych, którzy są pozbawieni wolności. Musimy pracować nie nad tym, aby być widzianym, ale by być autentycznym. Pokazywać się takimi, jakimi jesteśmy, i służyć w sposób naturalny, to pomoże nam uzyskać spójność i wiarygodność. “Współczesny człowiek bardziej słucha świadków niż nauczycieli, a jeśli słuchają nauczycieli, to dlatego, że są świadkami”. (Święty Paweł VI) 

Na spotkaniu obecne były także różne media i członkowie partii politycznych. Zachęcali nas, abyśmy stawali się bardziej widoczni, słyszani, byli bardziej komunikatywni. Nasza praca jest bardzo ważna, ale jest wiele niewiedzy na temat Duszpasterstwa Penitencjarnego. Nie jest ono dostrzegane ani doceniane. Wszyscy wyrazili uznanie dla poświęcenia i zaangażowania 2700 wolontariuszy w różnych ośrodkach penitencjarnych.

Pani Zaida Cantera, była dowódca armii, przekazała nam następujące przesłanie: “Widziałam to, co najlepsze w ludziach, którzy nosili sutanny i koloratki, którzy docierali do miejsc, do których wojskowy nie odważył się wejść. Bez Duszpasterstwa Penitencjarnego bezpieczeństwo byłoby mniej skuteczne” i poparła słowa pani Mercedes Gallizo, byłego Dyrektora Służb Więziennych “Gdyby nie było Duszpasterstwa Penitencjarnego, trzeba by było je stworzyć”.

Kapelani, delegaci i koordynatorzy analizowali różne pytania, na przykład: Co robić na szczeblu diecezjalnym, aby uwidocznić Duszpasterstwo Penitencjarne w Kościele i w społeczeństwie? Jakie inicjatywy uważamy za konieczne w naszej diecezji, aby uwidocznić Duszpasterstwo Penitencjarne? Nigdy nie możemy się poddawać, ale wręcz przeciwnie, ponieważ uobecniamy przesłanie Ewangelii, twarz więźniów staje się ludzką twarzą z marzeniami, cieniami, nadziejami, chorobami, lękami i pragnieniem zmiany swojego życia.

Zostaliśmy wezwani do uczestnictwa w ekspansji i wizualizacji tej pastoralnej posługi. Nie wszystkie diecezje, podobnie jak ich biskupi, mają to samo spojrzenie, nie wszystkie parafie są gotowe przyjąć i zintegrować w swoich planach Duszpasterstwo Penitencjarne. Konieczne jest, aby nadal pukać od drzwi do drzwi, jak w Ewangelii, i nigdy się nie wahać, ale z odwagą świadczyć o wartościach ewangelicznych.

Dziękuję  wszystkim, którzy próbują humanizować ośrodki penitencjarne; dziękuję tym, którzy uczestniczyli i współpracowali w spotkaniu; a także tym, którzy zdecydowali się przeczytać tę krótką informację. Dziękuję tym, którzy w swojej modlitwie, pamiętają o naszych braciach pozbawionych Boskiego daru wolności.

Siostra M.ª de Cortes Astasio Lara,Siostra Miłosierdzia

Views: 322