Świadectwo Siostry Miłosierdzia podczas Nieszporów z Ojcem Świętym

Yaileny-cuba-300x225Świadectwo S. Yaileny Ponce Torres, Siostry Miłosierdzia, podczas Nieszporów celebrowanych wraz z kapłanami, zakonnikami, zakonnicami i seminarzystami przez Papieża Franciszka w katedrze w Hawanie 20 września 2015

Drogi Ojcze Święty,

Gdy ukończyłam Seminarium i dowiedziałam się, że zostaję posłana do służby Bogu i Ubogim w Domu Opieki dla Osób Niepełnosprawnych (fizycznie i psychicznie), o nazwie „Złoty Wiek”, bałam się bardzo i dużo płakałam… Wiedziałam, że spośród różnego rodzaju zajęć, w które się angażujemy, ten rodzaj posługi będzie dla mnie najbardziej wymagający. W pamięci i w sercu mam wciąż słowa jednej z Sióstr, która powiedziała mi: „Idziesz do domu miłosierdzia, które będzie od ciebie wymagać wiele, ale największym wyzwaniem będzie dla ciebie to, abyś zawsze miała swój wzrok utkwiony w Jezusie. Napełniona Bogiem będziesz wiedziała, jak przygarnąć ludzką biedę, jak być miłosierną , a przede wszystkim będziesz potrafiła być matką dla tych Ubogich.” Wiele razy, gdy służba staje się trudna, przypominam sobie te słowa.

Dom “Złoty wiek” jest instytucją zarządzaną przez Ministerstwo Zdrowia Publicznego; mieści 200 pacjentów – kobiety i mężczyzn, obecnie w wieku od 12 do 71 lat, cierpiących na różne upośledzenia związane z przewlekłą chorobą mózgu. Osoby te, ze względu na swój stan zdrowia, wszystkie są całkowicie zależne od swych opiekunów, dlatego nazywamy ich „dziećmi”.

Bardzo zaskoczył mnie nasz “Dobry Ojciec”, dając mi szczęście wśród nich. Dzisiaj mówię z radosną pewnością: Miejsce, w którym żyję, jest PIĘKNE. Ci, którzy je znają, wiedzą, o czym mówię. Nie chodzi o czystość czy harmonię, nie na tym opiera się jego piękno. Jest piękne, ponieważ tam, w swoich najsłabszych dzieciach, mieszka i objawia się Bóg.

„Zrzuć sandały ze swoich stóp, ponieważ miejsce, po którym stąpasz, jest święte”. Są to słowa, które usłyszał Mojżesz, kiedy próbował zbliżyć się do płonącego krzewu. Krzewem dzikim i pokornym, bezużytecznym, a nawet pogardzanym Bóg posługuje się jako środkiem swojego objawienia. Dzięki Bożej obecności ziemia stała się błogosławiona. Poprzez wiarę stopy obnażają się, aby poczuć kontakt z ziemią konsekrowaną w aktach czci i szacunku. To jest gest serca, który każdego dnia chcemy przeżywać w naszym kontakcie z pacjentami i personelem. Obnażamy stopy przed tajemnicą Boga, obecnego w życiu tych, którzy dla wielu oczu są niewidzialni, nie liczą się, uważani za bezużyteczny ciężar lub pogardzani, ponieważ są inni.

Choć większość dzieci nie potrafi artykułować słów, to jednak nie przestają się komunikować. Musiałam dostosować moje zmysły do ich zmysłów, odróżnić w krzyku radość od bólu, odróżnić spojrzenie, które woła o pomoc od tego, które jest życzeniem dobrego dnia. Było to powolne uczenie się. Na początku wszyscy mogli wydawać się jednakowi i wszystkie dźwięki podobne. Ale powoli dają się poznać w ich osobowości jedynej i niepowtarzalnej, także oni są miłosierni wobec nas, ucząc nas z wielką cierpliwością, jak ich zrozumieć, przebaczając nam szorstkie obchodzenie się z nimi w jakimś momencie, czy też pytając nas swoim życiem o to, co jest istotne.

Kiedy podarowują uśmiech, radosne spojrzenie, wiemy, że tylko przez uczynienie szczęśliwym jednego z nich warto być na tej wyspie i oddać życie, ponieważ już w nich staje się obecne i wypełnia Królestwo.

Drogie Ojcze Święty Franciszku, niech to proste świadectwo służy do uznania całej pracy charytatywnej, formacyjnej i modlitewnej, której poświęcają się hojnie wspólnoty zakonne żeńskie i męskie. Życie zakonne na Kubie, w swoich różnych charyzmatach, działalności, kontemplacji, szuka, jak zbliżyć się z miłością miłosierną do chorych, dzieci, starszych, upośledzonych, jako uznanie godności całej osoby. Jest to część niezbywalna Dobrej Nowiny, jakiej wszyscy – jako Kościół – jesteśmy świadkami wśród naszego ludu. Ufając zawsze Jezusowi Chrystusowi, Dobremu Pasterzowi  i Maryi, naszej Matce.

Ojcze Święty, proszę Cię o błogosławieństwo!

Kiedy Papież pobłogosławił Siostrę, poprosił ją, by nigdy nie zaprzestała przytulać osób, którym służy!

(Źródło: strona internetowa Konferencji Episkopatu Kuby, Telewizja Trwam)

Views: 1 588