Kręte szklaki Oceanu Atlantyckiego

atlantic.1S. Germaine Price, przedstawicielka Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia w Organizacji Narodów Zjednoczonych, dzieli się poniższymi informacjami o działalności ONZ w Nowym Yorku:

[ONZ-NGO] W okresie około 400 lat ponad 15 milionów mężczyzn, kobiet i dzieci przemierzyło trójkątny szlak z Europy do Afryki a następnie do  Ameryki. Była to największa w historii przymusowa migracja i niezaprzeczalnie jedna z najbardziej nieludzkich.

Ten „trójkątny” handel niewolnikami połączył politykę gospodarczą trzech kontynentów i przebiegał w trzech etapach. Statki opuszczały Europę Zachodnią udając się do Afryki wraz z ładunkiem, który był wymieniany na niewolników. Na kontynent Afrykański przywożono przede wszystkim następujące towary: broń i proch, rum, tkaniny, perły i inne wyroby. Wymiana mogła trwać od tygodnia do kilku miesięcy. Drugim krokiem było pokonanie Atlantyku. Afrykańczycy byli przewożeni do Ameryki, aby tam zostać sprzedani. Trzeci odcinek szlaku prowadził z Ameryki z powrotem do Europy. Handlarze niewolników sprowadzali głównie produkty rolne, wyprodukowane przez niewolników. Były to głównie: cukier, bawełna, kawa, tytoń i ryż.

Pokonanie całej trasy zajmowało około osiemnaście miesięcy. Aby móc przetransportować maksymalną liczbę niewolników statki pozbawiano dodatkowych pokładów, co było powodem przeludnienia i niezliczonych przypadków śmiertelnych. W początku XIX wieku stało się jasne dla społeczności międzynarodowej, że handlu niewolnikami nie można więcej tolerować i dlatego w większości krajów został on zniesiony do roku 1870. W 1948 r. ONZ Powszechna Deklaracja Praw Człowieka stwierdziła, że „Nie wolno nikogo czynić niewolnikiem ani nakładać na nikogo służebności; niewolnictwo i handel niewolnikami są zakazane we wszystkich swych postaciach” (art. 4).

Jednak w roku 2013 świat jest świadkiem plagi nowej formy niewolnictwa, która obejmuje około 27 milionów ludzi – jest to handel ludźmi, określony jako „werbowanie, transport, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osób z zastosowaniem gróźb lub użyciem siły lub też z wykorzystaniem innej formy przymusu, uprowadzenia, oszustwa, wprowadzenia w błąd, nadużycia władzy lub wykorzystania słabości, wręczenia lub przyjęcia płatności lub korzyści dla uzyskania zgody osoby mającej kontrolę nad inną osobą, w celu wykorzystania” (art. 3 Protokołu ONZ o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi…).

Czym więc różni się, jeśli w ogóle, współczesny handel ludźmi w stosunku do trans-atlantyckiej wersji niewolnictwa? Jedyną chyba różnicą jest to, że kierunek tego ruchu nie biegnie trójkątnym szklakiem oceanów. Obejmuje cały świat i krętymi drogami obiega całą kulę ziemską. Musi on być także zniesiony – JUŻ TERAZ!

Więcej informacji o działalności Sióstr Miłosierdzia przy ONZ na stronie: www.cmdcngo.org

atlantic.2

Views: 2 099