Dar wrażliwości w służbie czynnej miłości

enc_her_1[Prowincja España Sur] W dniach 10-11 lutego br. w Domu Prowincjalnym Prowincji España Sur odbyło się spotkanie Sióstr Miłosierdzia i ich świeckich współpracowników, będące okazją do dzielenia się wiarą, do formacji i wymiany doświadczeń. Jako temat przewodni wybrano zagadnienie ściśle związane z tegorocznym programem formacji dla całej Prowincji: „Wrażliwość”.

Chociaż uczestniczyłam już w wielu takich spotkaniach, tym razem moje oczekiwania były inne, gdyż konferencje miała głosić jedna z Sióstr Miłosierdzia. Dotychczas w roli prelegentów występowali prowadzący spotkania kapłani lub osoby świeckie. Dzień rozpoczęliśmy od porannego wzniesienia naszych oczu do Pana, mówiącego do nas słowami Ewangelii wg św. Mateusza: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom…”

S. Magdalena, Radna Prowincjalna odpowiedzialna za sekcję Dzieł Socjalnych, przedstawiła nam mającą poprowadzić spotkanie, S. Marię Jesús Arrula jako „Siostrę Miłosierdzia”, nie dodając nic więcej. Powiedziała nam tym samym o jej powołaniu i o tym, kim naprawdę jest. S. Maria należy do Prowincji Pampeluny i pracuje w szkole, służąc Ubogim, których Pan Bóg i Zgromadzenie powierzyło jej opiece. Spotkanie rozpoczęło się śpiewem: „Chodził po drogach i mówił – jestem przyjacielem, przyjacielem jestem”. Słowa piosenki przypomniały nam, że Chrystus jest wśród nas i jak prawdziwy przyjaciel pomaga nam, nigdy nie osądzając. W swojej konferencji S. Maria zdefiniowała najpierw takie pojęcia, jak: dar, służba, miłość czynna, abyśmy podczas spotkania mogli mówić wspólnym językiem. Następnie zatrzymała się dłużej nad poszczególnymi wartościami – ich charakterystyką, hierarchią i związanymi z nimi teoriami.

Wrażliwość jest umiejętnością uważnego spojrzenia, zadziwienia i wzruszenia się. Jest zdolnością do bycia czujnym, do rozwijania w sobie ewangelicznej postawy empatii, współczucia i czułości. Polega na codziennym zaangażowaniu się we wzajemne słuchanie i dawanie wsparcia, na wzbudzaniu w sobie podziwu dla piękna i rozwijaniu zmysłu artystycznego.

Musimy kształtować nasze spojrzenie pamiętając, że można patrzeć w różny sposób. A na czym polega patrzenie oczami Jezusa? Jest ono spojrzeniem współczującym. Potrzeba nam delikatności serca, które dotrze do cierpiących; potrzeba nam spojrzenia przejrzystego, pozbawionego uprzedzeń i wolnego od innych przeszkód; potrzeba wreszcie spojrzenia odważnego, bez lęku, prowadzącego do czynienia dobra. Odnalezienie spojrzenia Jezusa to poczucie wezwania i bycia posłanym, aby uobecniać Jego gesty miłości.  Doświadczenie S. Marii Arrula w jej pracy z dziećmi sprawiło, że w przekazywanych nam treściach było wiele wymownych przykładów z życia dzieci. Z kolei jako Siostra Miłosierdzia, w swojej prezentacji często przywoływała postacie Założycieli, św. Wincentego i św. Ludwiki, ukazując tym samym fakt, że pomimo istnienia różnych sposobów rozumienia rzeczywistości, Chrystus prowadzi Rodzinę Wincentyńską szczególną drogą.

Podsumowując, S. Maria dodała nam odwagi: „Nie lękajcie się! Napełnijcie swoje serca miłością Boga, Ubogich i tych wszystkich, którzy was potrzebują, a z łatwością spełnicie wasze zadanie”. Wymaga to jednak zaangażowania: „Ubodzy są darem i zasługują na najlepszych służących”. Oto nasze zadanie: poddać się formacji ludzkiej, zawodowej I duchowej, aby nasza służba była dobrej jakości i odznaczała się szczególnym „ciepłem”. Wówczas Ubodzy będą rzeczywiście naszymi Panami i Mistrzami, a my będziemy ich najlepszymi i najwierniejszymi sługami. 

Uczestniczka Spotkania

(streszczenia tekstu dokonała S. Maria Jesús Arrula)

enc_her2

 

Views: 2 148