Sesja formacji wincentyńskiej dla Sióstr Miłosierdzia z prowincji afrykańskich i Madagaskaru

afrique.4[Dom Macierzysty] Pan Bóg w swojej łaskawości obdarzył nas – 39 Sióstr z ośmiu Prowincji Afryki i Madagaskaru – dwoma wspaniałymi miesiącami w Domu Macierzystym w Paryżu. Przybyłyśmy tu dnia 1 czerwca 2013 r., gorąco przywitane przez Siostry tutejszej Wspólnoty. Zostałyśmy posłane z różnych krajów, mówiąc różnymi językami, ale złączone tym samym wezwaniem i pragnieniem, aby pogłębić nasz wincentyński charyzmat i poznać sposoby przekazywania go dalej jako animatorki.

Sesja rozpoczęła się 2 czerwca Eucharystią pod przewodnictwem Ks. Patricka Griffina, Dyrektora Generalnego, który towarzyszył nam przez większą część sesji. S. Evelyne Franc, Przełożona Generalna, w swoim słowie na rozpoczęcie spotkania zachęciła nas do dobrego skorzystania z tego czasu formacji ciągłej, danego nam w Roku Wiary oraz do wejścia w ducha sesji z przekonaniem, że to sam Bóg zorganizował dla nas to spotkanie, tu i teraz. Towarzyszyć nam będzie Maryja – nasz wzór, Przewodniczka i Matka. S. Neghesti Michael, Radna Generalna dla Prowincji Afryki zauważyła, że ten czas łaski jest również czasem intensywnego studiowania dokumentów Zgromadzenia i refleksji nad nimi. Zachęciła nas do wysiłku przyswojenia sobie wszystkiego, czego będziemy doświadczać podczas realizacji przewidzianego programu.

W trakcie sesji zostałyśmy ubogacone prezentacjami przygotowanymi przez towarzyszących nam kapłanów i siostry. Przybliżyli nam oni historię i duchowość Zgromadzenia. Umożliwili przez to ponowne odkrycie naszego bogatego dziedzictwa i zapoznanie się z nowymi metodami pracy w tej swoistej „kopalni złota”, jaką są pisma naszych Założycieli i dokumenty początków.

afrique.5Czas studium i osobistej refleksji, jak również praca w grupach, pozwoliły nam pogłębić przekazane treści. Wspólnotowa wymiana myśli i doświadczeń dodała „koloru” naszym przemyśleniom. Mogłyśmy poznać historie życia i powołania współsióstr i uczyć się od siebie wzajemnie. Każda z Sióstr promieniowała radością powołania na resztę grupy.

Na nowo rozważyłyśmy rolę Maryi, Jedynej Matki Zgromadzenia, w pełni otwartej na Ducha Świętego i całkowicie oddanej Bogu. Jest ona dla każdej Siostry Miłosierdzia jednocześnie Matką i wzorem.

Wspaniałym doświadczeniem były pielgrzymki do miejsc wincentyńskich. Idąc śladami św. Ludwiki uczestniczyłyśmy we Mszy św. w kościele St. Nicolas de Champs, a w katedrze w Chartres ponowiłyśmy oddanie „Maluczkiego” Zgromadzenia pod opiekę Maryi. Z kolei w Berceau i Chatillon sur Chalaronne stanął przed nami jak żywy św. Wincenty. Mogłyśmy również pogłębić naszą wiarę dzięki świadectwu świętych Męczenników – Sióstr i członków innych gałęzi Rodziny Wincentyńskiej. Mieli oni odwagę żyć wiarą do końca, nawet za cenę własnego życia. Przypomniałyśmy sobie historię życia św. Katarzyny Labouré, bł. Małgorzaty Rutan, męczenniczek hiszpańskich, bł. Ghebre Michała, św. Justyna de Jacobis i innych.

afrique.3Konferencje Radnych Generalnych poszerzyły nasz horyzont patrzenia na Zgromadzenie w jego całości. Poczułyśmy się szczęśliwe widząc, że należymy do Zgromadzenia, które służy Ubogim „24 godziny na dobę”. Słońce nigdy dla niego nie zachodzi, gdyż jest obecne na całej kuli ziemskiej. Uświadomiono nam, jak ważne jest zachowywanie archiwów Zgromadzenia, a także jak podchodzić do doczesnych dóbr wspólnoty.

Jesteśmy bardzo wdzięczne Zgromadzeniu, że dało nam tak wspaniałą okazję do pogłębienia naszej wiedzy. Te dwa miesiące bardzo nas ubogaciły. Piękno różnorodności naszych kultur zostało wyrażone w liturgii, a nasze serca przepełniała radość ze szczególnych chwil zażyłości z Panem i Matką Bożą w Kaplicy Objawień. Wracamy do naszych Prowincji odnowione i pobudzone do przeżywania charyzmatu jako afrykańskie kobiety i Siostry Miłosierdzia, świadome wielkich wyzwań, które na nas czekają na afrykańskiej ziemi. Pośród tych wszystkich wyzwań słyszymy dodający nam odwagi głos Jezusa: „Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię” (Mk 10, 49).

 

afrique.1 afrique.2

 

Views: 1 161