Kongres Szkół Wincentyńskich w Hiszpanii, 23-24 kwietnia 2016

congres logo 600[Prowincje Hiszpańskie] Sieć szkół wincentyńskich to jedna z najbardziej rozwiniętych dziedzin posługi Sióstr Miłosierdzia w Hiszpanii, zarówno ze względu na liczbę placówek, jaki i liczbę Sióstr zaangażowanych w ich działalność. Zgodnie z inspiracją zaczerpniętą u naszych Założycieli, św. Wincentego a Paulo i św. Ludwiki de Marillac, wysiłki podejmowane przez prowadzących te instytucje zmierzają ku społecznej integracji uczniów, podnoszeniu świadomości w zakresie otwartości na osoby potrzebujące pomocy, przekazywaniu wiedzy dla lepszej służby drugiemu człowiekowi. Na chwilę obecną w Hiszpanii istnieje ponad 140 Centrów Edukacji zatrudniających 4.370 wychowawców i nauczycieli oraz kształcących 62.000 młodych ludzi. Zasady, na których opiera się styl edukacji Szkół Wincentyńskich są następujące:

  1. Formacja całościowa, w zgodności z chrześcijańską koncepcją życia człowieka i świata.
  2. Opcja preferencyjna na rzecz osób najsłabszych pod względem ekonomicznym, intelektualnym lub doświadczających innych ograniczeń.
  3. Doświadczenie wartości ewangelicznych, poprzez które odkrywamy miłość Boga do nas.
  4. Zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości i globalnej solidarności wraz z aktywnym udziałem w przemiany i rozwój społeczny.
  5. Edukacja i relacje oparte na prostocie.
  6. Szacunek dla życia i środowiska, pobudzanie do odpowiedzialności w obliczu postępu naukowego i technologicznego.

„Duch Zgromadzenia polega na oddaniu się Bogu dla miłości Naszego Pana i służeniu Mu co do ciała i co do duszy w osobie ubogich w ich domach i wszędzie; na nauczaniu biednych dziewcząt, dzieci i wszystkich tych, których wam Opatrzność Boża przyśle.” (św. Wincenty, Konferencja z 09.02.1653)

„Powinna większą wagę przywiązywać do pouczania ich na temat prawd wiary i prawidłowej moralności oraz nauczać odróżniania dobra od zła, niż zwracać uwagę na postęp w czytaniu i zapamiętywaniu faktów, co wypływa raczej z ciekawości i próżności niż z pragnienia solidnej nauki, która polega na jasnym zrozumieniu nauczanego przedmiotu i wprowadzaniu tego w życie.” (św. Ludwika, A.91 B, o urzędzie nauczycielki)

„Najlepszą metodą nauczania są czyny.” (św. Ludwika, List z 9.07.1640 r. do Opata de Vaux).

Nasze Centra Edukacyjne posiadają specyficzną i skonkretyzowaną formę postrzegania rzeczywistości, którą można streścić do dwóch kluczowych czynników:

  • Spojrzenie nadziei – krytyczne, ale i optymistyczne – na wydarzenia na świecie, które generuje w pojedynczych osobach, rodzinach i grupach społecznych pozytywne oczekiwania, wychodząc od drzemiącego w nich potencjału, a nie od doświadczanych ograniczeń;
  • Patrzenie w świetle Ewangelii. Na podobieństwo Jezusa z Nazaretu przyjmujemy innych ludzi z ich osobistymi walorami i sytuacją życiową, oferując im bogactwo wypływające z formacji duchowej i religijnej.

Proces edukacyjny nie odbywa się w odosobnieniu, lecz zakłada „towarzyszenie” rodziny, przyjaciół, wspólnoty, społeczeństwa i świata.

Tak więc relacje interpersonalne, tak bardzo prawdziwe w naszej braterskiej wspólnocie oraz doświadczeniu pedagogicznym i duszpasterskim, zasadzają się na równości i integracji, bez jakiejkolwiek dyskryminacji: kulturowej, religijnej czy ze względu na płeć.

[Więcej na stronie: http://www.congresocev2016.org]

Views: 2 300