“A w ręku ich palmy…”- wspomnienia z beatyfikacji w Hiszpanii

beatif.1[Prowincja Barcelony] „…Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, (…) stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy” (Ap 7,9).

Pełni gotowości i czujności, podobni do sług, oczekujących swego Pana…; nasi bracia i siostry mogli przejść przez bramę przeznaczoną dla zwycięzców, z zapalonymi lampami napełnionymi oliwą miłości, wypróbowanej w służbie Ubogim. W ręku trzymali palmy z Apokalipsy, na znak wielkiego święta. Ubrani byli w białe szaty, gdyż nie mogło być inaczej w przypadku tych, którzy zostali oczyszczeni w przejrzystym źródle Bożej łaski.

W Tarragonie, w Hiszpanii  Kościół celebrował Święto Wiary, radosny jak Maryja z powodu bliskości Boga i szczęśliwy obecnością tak wielu swych dzieci, których „miłość do życia nie cofnęła przed śmiercią”.

W Tarragonie, dla Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia na nowo ożyły prorocze słowa św. Wincentego a Paulo skierowane do Sióstr i do Księży Misjonarzy:

Wiem dobrze, moje córki, że są między wami takie, które za łaską Bożą kochają swe powołanie do tego stopnia, że pozwoliłyby się raczej ukrzyżować, podrzeć i pociąć w tysiąc kawałków, aniżeli zgodzić się na cokolwiek mu przeciwnego; jest ich znaczna liczba, przez miłosierdzie Boże. Ale to nie wszystkim jest dane… (Konferencja O zamiłowaniu powołania z 25.12.1648).

Bóg został uczczony poprzez stan, w jakim się znalazł [ks. Franciszek White] ze względu na miłość Bożą. Zgromadzenie byłoby szczęśliwe, gdyby Bóg uznał je godnym i dał mu męczennika (wiadomości o Franciszku White, 04. 1655).

Synowie i córki św. Wincentego i św. Ludwiki modlili się oraz śpiewali w promieniach śródziemnomorskiego słońca…; echo ich głosu rozeszło się na cztery strony świata, ponieważ całą Rodzinę Wincentyńską połączyło jedno uczucie. Szczęście na twarzach zdradzało to, co działo się we wnętrzu, w sercu każdego z nas. Pieśń z Apokalipsy przestała być tajemnicą, gdyż stała się w tym momencie wyrazem  naszej wdzięczności… Posłusznie poszliśmy za jej zaproszeniem: Dlatego radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy! (Ap 12,12)

Dziękujemy Ci, Panie! Wezwałeś ich, karmiłeś ich swoim Chlebem i Słowem; dziękujemy Ci, Maryjo, gdyż byłaś przy nich jako Matka, przyjmując piękny dar ich życia.

Sister Rosa Mendoza, DC.

beatif.2

beatif.3

beatif.5
Views: 1 929