X Międzyprowincjalne Spotkanie na temat Duszpasterstwa Powołań w Hiszpanii: „Powołanie a Nowa Ewangelizacja”

vocacion[Hiszpania] Spotkanie, które organizowane jest co trzy lata,  w tym roku odbyło się w dniach 4-6 października 2013 r. W spotkaniu wzięli udział Księża Misjonarze i Siostry Miłosierdzia z hiszpańskich Prowincji  -Wizytatorzy, Wizytatorki, Delegaci i Radne, odpowiedzialni za duszpasterstwo młodzieży i powołań. Temat powołań stał się w ostatnich latach bardzo ważny, gdyż to na nim, tak naprawdę, opiera się życie i przyszłość obu zgromadzeń wincentyńskich. 

Łatwiej będzie zrozumieć znaczenie tego międzyprowincjalnego spotkania, jeżeli przypomnimy sobie znamienne słowa Edwarda Schillebeeckxa, teologa, który ponad 30 lat temu napisał: „Wszystko zaczęło się od spotkania. Pewni mężczyźni, Żydzi mówiący po aramejsku i może również grecku, nawiązali kontakt z Jezusem z Nazaretu i pozostali przy Nim. Tamto spotkanie, wszystko, co wydarzyło się w życiu Jezusa, a potem w związku z Jego śmiercią, sprawiło, że ich życie nabrało nowego sensu, nowego znaczenia. Poczuli się odnowieni i przyjęci, a ich nowa tożsamość przełożyła się na taką samą solidarność względem bliźniego. Zmiana kierunku ich życia była owocem spotkania z Jezusem […]. Nie była ona wynikiem osobistej inicjatywy, ale czymś, co przyszło z zewnątrz” (E. Schillebeekx, Chrystus i Chrześcijaństwo. Łaska i Wyzwolenie. Wyd. Christendom, Madrid 1982, 13).

Powyższy cytat trafnie ujmuje doświadczenie dni przeżytych wspólnie w Madrycie: spotkanie z Jezusem Chrystusem, które dało nam poczucie nowej osobistej i wspólnotowej tożsamości, sprowadzającej się do wspólnej misji w solidarności z bliźnimi (postawa tak wyraźnie obecna w języku i gestach papieża Franciszka), a w naszym przypadku, jako członków Rodziny Wincentyńskiej –  z najbardziej potrzebującymi.

Podczas konferencji i związanego z nimi dialogu podkreślone zostały m.in. następujące aspekty duszpasterstwa powołań we współczesnym świecie: konieczność rewizji metod stosowanych w naszej służbie, świadectwo własnego życia, świadomość bycia „namaszczonym”, „posłanym” i przynaglanym przez miłość, konieczność oferowania młodym prawdziwej jakości życia, jego głębi oraz efektywności ewangelicznej. Konieczna jest modlitwa, owarzyszenie i wspólne wychodzenie na zewnątrz: „wstańcie, chodźmy”.

Zorganizowane wieczorne czuwanie modlitewne zaprosiło nas do pójścia „za nieznanym Bogiem”, obecnym i działającym na „ulicach” naszego świata: w Emmaus (spotkanie i dialog, dzielenie rozczarowania i poczucia bezsensu), w Jerychu (spotkanie z cierpieniem, marginalizacją), w Betanii (spotkanie z przyjaźnią), w Jerozolimie (spotkanie najgłębsze i najprawdziwsze, pełne miłości, w drodze ku formacji i rozeznaniu). 

 vocacion1  vocacion3
Views: 1 742