{"id":32008,"date":"2020-10-21T08:56:23","date_gmt":"2020-10-21T06:56:23","guid":{"rendered":"https:\/\/hijascaridad.sjdigitaldemo.ovh\/familia\/san-vicente-de-paul\/"},"modified":"2024-04-24T17:59:19","modified_gmt":"2024-04-24T15:59:19","slug":"san-vicente-de-paul","status":"publish","type":"familia","link":"https:\/\/filles-de-la-charite.org\/pl\/rodzina\/san-vicente-de-paul\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Wincenty a Paulo"},"content":{"rendered":"\n

W 1737 r. Wincenty a Paulo zosta\u0142 przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 og\u0142oszony \u015bwi\u0119tym, a 150 lat p\u00f3\u017aniej \u2013 patronem wszystkich katolickich dzie\u0142 mi\u0142osierdzia. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 Ksi\u0119dza Wincentego, podobnie jak to jest w \u017cyciu ka\u017cdego z nas, musia\u0142a przeby\u0107 d\u0142ug\u0105 drog\u0119 prowadz\u0105c\u0105 do Boga. P\u0142yn\u0105ca ze \u015bwi\u0119to\u015bci si\u0142a pozwala\u0142a mu, dzie\u0144 po dniu, odwa\u017cnie otwiera\u0107 serce na poruszenia Ducha \u015awi\u0119tego.<\/h4>\n\n\n\n
\n

Zaprawd\u0119, powiadam wam: Wszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili.<\/em><\/p>\n(Mt 25, 40)<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

\n

Powinny\u015bcie cz\u0119sto o tym my\u015ble\u0107, \u017ce wasz\u0105 najwa\u017cniejsz\u0105 spraw\u0105 i czego B\u00f3g osobliwie od was domaga si\u0119, to wielka troska, z jak\u0105 powinny\u015bcie s\u0142u\u017cy\u0107 ubogim, kt\u00f3rzy s\u0105 naszymi panami. Och! tak, moje Siostry, to s\u0105 nasi panowie. (\u2026) Powinny\u015bcie do\u0142o\u017cy\u0107 troski, by im niczego nie brak\u0142o, co jest w waszej mocy tak co do zdrowia cia\u0142a, jak co do zbawienia ich duszy<\/em>.<\/p>\n(\u015bw. Wincenty a Paulo)<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

1581, 24 kwietnia<\/strong><\/strong><\/td>Narodziny w Pouy, blisko Dax, we francuskich Landach<\/td><\/tr>
1600<\/strong><\/td>\u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w Ch\u00e2teau-l\u2019Ev\u00eaque<\/td><\/tr>
1610<\/strong><\/td>Kapelan na dworze kr\u00f3lowej Ma\u0142gorzaty de Valois<\/td><\/tr>
1612<\/strong><\/td>Proboszcz parafii w Clichy<\/td><\/tr>
1613<\/strong><\/td>Wychowawca w rodzinie de Gondi<\/td><\/tr>
1614<\/strong><\/td>Pokusa przeciw wierze, kt\u00f3ra potrwa trzy lub cztery lata<\/td><\/tr>
1617<\/strong><\/td>Decyduj\u0105cy rok: 25 stycznia, spowied\u017a wie\u015bniaka z Gannes i kazanie w Folleville, 8 grudnia, utworzenie pierwszego Bractwa Mi\u0142osierdzia w Ch\u00e2tillon les Dombes<\/td><\/tr>
1619<\/strong><\/td>Generalny Kapelan Galer<\/td><\/tr>
1625<\/strong><\/td>Za\u0142o\u017cenie Zgromadzenia Misji<\/td><\/tr>
1628<\/strong><\/td>Podj\u0119cie dzie\u0142a formacji kap\u0142an\u00f3w i rekolekcji przed \u015bwi\u0119ceniami<\/td><\/tr>
1633<\/strong><\/td>Za\u0142o\u017cenie wraz z Ludwik\u0105 de Marillac Zgromadzenia Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia<\/td><\/tr>
1638<\/strong><\/td>Pocz\u0105tki dzie\u0142a opieki nad dzie\u0107mi porzuconymi<\/td><\/tr>
1639<\/strong><\/td>Pomoc zdewastowanej przez wojn\u0119 Lotaryngii<\/td><\/tr>
1646<\/strong><\/td>Za\u0142o\u017cenie dom\u00f3w Zgromadzenia Misji w Algierii, pos\u0142anie Misjonarzy do Irlandii i Szkocji<\/td><\/tr>
1648<\/strong><\/td>Pocz\u0105tek misji na Madagaskarze<\/td><\/tr>
1651<\/strong><\/td>Organizacja zbi\u00f3rki na rzecz ofiar wojny w Pikardii, Szampanii i Ile de France.
Przybycie Ksi\u0119\u017cy Misjonarzy do Polski<\/td><\/tr>
1652<\/strong><\/td>Przybycie Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia do Polski<\/td><\/tr>
1660, 27 wrze\u015bnia<\/strong><\/strong><\/td>\u015amier\u0107 Ksi\u0119dza Wincentego<\/td><\/tr>
1729<\/strong><\/td>Beatyfikowany przez papie\u017ca Benedykta XIII<\/td><\/tr>
1737 <\/strong><\/td>Kanonizowany przez papie\u017ca Klemensa XII<\/td><\/tr>
1883<\/strong><\/td>Og\u0142oszony patronem wszystkich katolickich dzie\u0142 mi\u0142osierdzia<\/td><\/tr>
27 wrze\u015bnia<\/strong> <\/td>Wspomnienie liturgiczne<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Wincenty urodzi\u0142 si\u0119 w 1581 r. w Pouy, niedaleko Dax, jako trzeci z sze\u015bciorga rodze\u0144stwa, w kochaj\u0105cej si\u0119 rodzinie ch\u0142opskiej nale\u017c\u0105cej do warstwy drobnych w\u0142a\u015bcicieli. Jego chrze\u015bcija\u0144scy rodzice przekazali mu wiar\u0119 \u017cyw\u0105 i konkretn\u0105. Wincenty by\u0142 ch\u0142opcem inteligentnym i gorliwym. Dzi\u0119ki wsparciu rodziny bardzo szybko podj\u0105\u0142 kroki w kierunku \u201e\u015bwietlanej przysz\u0142o\u015bci\u201d, jak\u0105 mia\u0142o mu zapewni\u0107 wykszta\u0142cenie i kap\u0142a\u0144stwo. Uda\u0142 si\u0119 w tym celu najpierw do Dax, a nast\u0119pnie do Tuluzy. Aby zdoby\u0107 \u015brodki na op\u0142acenie studi\u00f3w, rodzina sprzeda\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 swego dobytku: par\u0119 wo\u0142\u00f3w. Tak\u017ce Wincenty stara\u0142 si\u0119 pokry\u0107 cz\u0119\u015bciowo koszty kszta\u0142cenia i w 1600 r., maj\u0105c zaledwie 19 lat, zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana.<\/p>\n\n\n\n


Wincenty by\u0142 w nieustannym ruchu, podobny do dzisiejszego cz\u0142owieka interes\u00f3w, z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce podr\u00f3\u017cowa\u0142 konno b\u0105d\u017a dyli\u017cansem. W jednym tylko momencie, w kt\u00f3rym historia miesza si\u0119 z legend\u0105, nie mo\u017cna by\u0107 pewnym co do dr\u00f3g, kt\u00f3rymi pod\u0105\u017ca\u0142. Co do okresu trzech lat nie ma \u017cadnej pewnej wzmianki, gdzie w\u00f3wczas przebywa\u0142: czy zosta\u0142 porwany przez pirat\u00f3w, czy by\u0142 niewolnikiem w Berberii (dzisiejsza Tunezja)? W Pary\u017cu pojawi\u0142 si\u0119 ponownie w 1608 r. Zosta\u0142 przedstawiony Ksi\u0119dzu de B\u00e9rulle, jednemu ze znaczniejszych przedstawicieli Francuskiej Szko\u0142y Duchowo\u015bci. Ruch ten by\u0142 zaanga\u017cowany w wewn\u0119trzn\u0105 reform\u0119 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, podkre\u015blaj\u0105c cz\u0142owiecze\u0144stwo Chrystusa: B\u00f3g przyj\u0105\u0142 ludzkie cia\u0142o i sta\u0142 si\u0119 bliski cz\u0142owiekowi w jego codziennym \u017cyciu. Ksi\u0119\u017ca byli wezwani do powa\u017cnego traktowania kap\u0142a\u0144skiego powo\u0142ania i do g\u0142\u0119bokiego zakorzenienia w Chrystusie \u2013 rzeczywisto\u015bci obcej epoce, w kt\u00f3rej \u017cycie ludzi Ko\u015bcio\u0142a straci\u0142o na swej autentyczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n


Od samego pocz\u0105tku Wincenty by\u0142 kap\u0142anem z powo\u0142ania, jednak pragn\u0105\u0142 je wykorzysta\u0107 do uzyskania \u201euczciwej posady\u201d. My\u015bla\u0142 o karierze, kt\u00f3ra pozwoli\u0142aby mu zapewni\u0107 \u015brodki utrzymania ubogim krewnym. By\u0142 cz\u0142owiekiem przedsi\u0119biorczym, pe\u0142nym \u017cycia i dociekliwym. W 1610 r. znalaz\u0142 si\u0119 na dworze kr\u00f3lewskim w charakterze kapelana i ja\u0142mu\u017cnika Kr\u00f3lowej Margot, pierwszej \u017cony Kr\u00f3la Henryka IV.<\/p>\n\n\n\n


Kolejne trzy lub cztery lata by\u0142y dla Wincentego okresem w\u0105tpliwo\u015bci w wierze i \u201eciemnej nocy duszy\u201d. Kontakt z Bogiem odnalaz\u0142 na nowo w momencie, gdy swoje \u017cycie postanowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 s\u0142u\u017cbie Ubogim z mi\u0142o\u015bci do Jezusa Chrystusa. W 1612 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Clichy. O swoich parafianach m\u00f3wi\u0142: \u201eM\u00f3j Bo\u017ce, jak\u017ce jestem szcz\u0119\u015bliwy maj\u0105c tak dobry lud!\u201d. Nied\u0142ugo potem rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w domu wp\u0142ywowej w kr\u00f3lestwie francuskim rodziny pa\u0144stwa de Gondi. Pan de Gondi piastowa\u0142 urz\u0105d Genera\u0142a Galer, natomiast jego ma\u0142\u017conka zarz\u0105dza\u0142a maj\u0105tkiem. Wincenty zosta\u0142 wychowawc\u0105 ich dzieci oraz kierownikiem duchowym Pani de Gondi.<\/p>\n\n\n\n


Rok 1617 to punkt zwrotny w \u017cyciu Ksi\u0119dza Wincentego. Pewnego dnia, towarzysz\u0105c Pani de Gondi odwiedzaj\u0105cej swoje posiad\u0142o\u015bci, Wincenty wys\u0142ucha\u0142 spowiedzi umieraj\u0105cego wie\u015bniaka. M\u0119\u017cczyzn\u0119 uwa\u017cano za cz\u0142owieka uczciwego, jednak on sam obawia\u0142 si\u0119 pot\u0119pienia wiecznego ze wzgl\u0119du na grzechy z przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3rych nie mia\u0142 odwagi dot\u0105d wyzna\u0107. Po wyspowiadaniu si\u0119 wie\u015bniak odzyska\u0142 pok\u00f3j, natomiast Pani de Gondi, kt\u00f3ra zmartwi\u0142a si\u0119 duchowym stanem swego ludu, poprosi\u0142a Ksi\u0119dza Wincentego, aby znalaz\u0142 jakie\u015b \u201elekarstwo\u201d. Nast\u0119pnego wi\u0119c dnia, 25 stycznia 1617 r., w ko\u015bciele w Folleville wyg\u0142osi\u0142 on tak p\u0142omienne kazanie, i\u017c parafianie w wielkiej liczbie przyst\u0105pili do spowiedzi.<\/p>\n\n\n\n


W tym samym roku, za spraw\u0105 de B\u00e9rulle\u2019a, 36-letni Ksi\u0105dz Wincenty powr\u00f3ci\u0142 do Ch\u00e2tillon les Dombes w pobli\u017cu Lyonu. Gdy jednego dnia przygotowywa\u0142 si\u0119 do odprawienia Mszy \u015bw. doniesiono mu o krytycznej sytuacji pewnej rodziny, w kt\u00f3rej wszyscy byli chorzy. W kazaniu przedstawi\u0142 wiernym spraw\u0119. S\u0142uchaczy opanowa\u0142 tak wielki duch hojno\u015bci, \u017ce wielu z nich pospieszy\u0142o do rodziny, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 \u017cywno\u015b\u0107. Wincentego bardzo to ucieszy\u0142o i natychmiast podj\u0105\u0142 kwesti\u0119 lepszej organizacji. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu kilku pobo\u017cnych kobiet po\u0142\u0105czy\u0142 je w Bractwo Mi\u0142osierdzia, nadaj\u0105c mu regulamin, w kt\u00f3rym zach\u0119ca\u0142 cz\u0142onkinie do takiego s\u0142u\u017cenia Ubogim, jakby to robi\u0142y \u201edla samego Boga\u201d. By\u0142 to pocz\u0105tek stowarzysze\u0144 charytatywnych (dzia\u0142aj\u0105cych wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie pod nazw\u0105 AIC lub Panie Mi\u0142osierdzia). To do\u015bwiadczenie umocni\u0142o Wincentego w jego nowym powo\u0142aniu s\u0142u\u017cenia najbardziej potrzebuj\u0105cym. Pod naciskiem de Gondich powt\u00f3rnie zamieszka\u0142 z nimi, oddaj\u0105c ca\u0142ego siebie na s\u0142u\u017cb\u0119 co do cia\u0142a i co do duszy ludziom najubo\u017cszym. Cieszy\u0142 si\u0119 w tym pe\u0142nym poparciem Pani de Gondi, kt\u00f3ra w 1625 r. podpisa\u0142a kontrakt fundacyjny Zgromadzenia Misji, zobowi\u0105zuj\u0105cy utworzon\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 do ewangelizacji ludu wiejskiego. Istnieje wi\u0119c odt\u0105d podw\u00f3jny cel: misja i mi\u0142osierdzie.<\/p>\n\n\n\n


Ksi\u0105dz Wincenty by\u0142 cz\u0142owiekiem modlitwy i czynu, szukaj\u0105cym sposob\u00f3w na zorganizowanie bezpo\u015bredniej pomocy potrzebuj\u0105cym. Gdy na jego drodze stan\u0119\u0142a Ludwika de Marillac, prosz\u0105c o duchowe kierownictwo, powierzy\u0142 jej zadanie wizytowania Bractw Mi\u0142osierdzia, a w 1633 r. w wyniku ich wsp\u00f3\u0142pracy powsta\u0142o Zgromadzenie Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia. Dla zapewnienia formacji kap\u0142an\u00f3w, Wincenty zapocz\u0105tkowa\u0142 tzw. Konferencje Wtorkowe i rekolekcje dla kandydat\u00f3w do \u015bwi\u0119ce\u0144, otwiera\u0142 seminaria duchowne. Nigdy nie zaprzesta\u0142 tworzenia w lokalnych \u015brodowiskach sieci pomocy potrzebuj\u0105cym, wychodz\u0105c naprzeciw wszelkiej ludzkiej n\u0119dzy swych czas\u00f3w: galernikom, dzieciom porzuconym, ofiarom wojen w Lotaryngii, Pikardii, Szampanii i Ile de France, osobom starszym i ob\u0142\u0105kanym. Nic nie mog\u0142o przygasi\u0107 wyobra\u017ani Ksi\u0119dza Wincentego i jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w: chodzi\u0142o o pod\u017awigni\u0119cie cz\u0142owieka, ca\u0142ego cz\u0142owieka! Aby cz\u0142owiek, m\u00f3g\u0142 utrzyma\u0107 si\u0119 dzi\u0119ki w\u0142asnor\u0119cznie zdobytym \u015brodkom, by m\u00f3g\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 rzemios\u0142a i odnale\u017a\u0107 na nowo swoj\u0105 godno\u015b\u0107 dziecka Bo\u017cego.<\/p>\n\n\n\n


Wincenty potrafi\u0142 anga\u017cowa\u0107 wielkich tego \u015bwiata, rozbudzaj\u0105c w nich ducha mi\u0142osierdzia i wykorzystuj\u0105c ich pozycj\u0119 polityczn\u0105, mimo, \u017ce ryzykowa\u0142 tym samym utrat\u0119 zaufania kardyna\u0142a Mazariniego. Mia\u0142 na wzgl\u0119dzie wy\u0142\u0105cznie n\u0119dz\u0119 Ubogich, kt\u00f3rym nale\u017ca\u0142o ul\u017cy\u0107 w cierpieniu; Ubogich, kt\u00f3rzy przedstawiaj\u0105 nam Jezusa Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n


Wincenty a Paulo zmar\u0142 27 wrze\u015bnia 1660 r., pozostawiaj\u0105c po sobie \u015bwieckich, ksi\u0119\u017cy, Siostry, ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 \u2013 Rodzin\u0119 Wincenty\u0144sk\u0105, a przede wszystkim ducha, kt\u00f3ry \u017cyje dzisiaj w nas, o\u017cywionych tym samym ogniem mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry p\u0142on\u0105\u0142 w sercu \u015bw. Wincentego dla Ubogich.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Linki:<\/h6>\n\n\n\n