{"id":4061,"date":"2020-10-21T09:10:02","date_gmt":"2020-10-21T07:10:02","guid":{"rendered":"https:\/\/hijascaridad.sjdigitaldemo.ovh\/familia\/swieta-ludwika-de-marillac\/"},"modified":"2024-04-24T18:02:06","modified_gmt":"2024-04-24T16:02:06","slug":"swieta-ludwika-de-marillac","status":"publish","type":"familia","link":"https:\/\/filles-de-la-charite.org\/pl\/rodzina\/swieta-ludwika-de-marillac\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ta Ludwika de Marillac"},"content":{"rendered":"\n

Ludwika urodzi\u0142a si\u0119 w XVI wieku, jednak jej \u017cycie bliskie jest naszemu, w jego najbardziej powszednich zaj\u0119ciach. Po\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych wydarze\u0144 otwiera\u0142a ona stopniowo swoje serce na Bo\u017ce \u015bwiat\u0142o.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n

Wszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili.<\/em><\/p>\n(Mt 25, 40)<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

\n

Nie wystarczy chodzi\u0107 i dawa\u0107, ale trzeba mie\u0107 serce wolne od wszelkiego pragnienia korzy\u015bci (\u2026), trzeba nam stale mie\u0107 przed oczyma nasz wz\u00f3r, kt\u00f3rym jest przyk\u0142adne \u017cycie Jezusa Chrystusa. Jeste\u015bmy wezwane do na\u015bladowania Go nie tylko jako chrze\u015bcijanki, ale tak\u017ce jako wybrane przez Boga, by Mu s\u0142u\u017cy\u0107 w osobie Jego Ubogich.<\/em><\/p>\n(\u015bw. Ludwika, L. 217, 29.08.1648)<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

1591, 12 sierpnia<\/strong><\/td>Narodziny Ludwiki<\/td><\/tr>
1604, 25 lipca<\/strong><\/td>\u015amier\u0107 ojca<\/td><\/tr>
1613, 5 lutego<\/strong><\/td>Ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Antonim Le Gras<\/td><\/tr>
1613, 18 pa\u017adziernika<\/strong><\/td>Narodziny syna Micha\u0142a<\/td><\/tr>
1623, 4 czerwca<\/strong><\/td>\u201e\u015awiat\u0142o\u201d w ko\u015bciele Saint Nicolas des Champs w Pary\u017cu<\/td><\/tr>
1625, 21 grudnia<\/strong><\/td>\u015amier\u0107 m\u0119\u017ca; pierwsze spotkania z ks. Wincentym a Paulo<\/td><\/tr>
1629<\/strong><\/td>Pocz\u0105tki wizytowania Bractw Mi\u0142oserdzia<\/td><\/tr>
1630<\/strong><\/td>Przybycie do Pary\u017ca Ma\u0142gorzaty Naseau, pierwszej dziewczyny pracuj\u0105cej dla Bractw Mi\u0142osierdzia<\/td><\/tr>
1633, luty<\/strong><\/td>\u015amier\u0107 Ma\u0142gorzaty<\/td><\/tr>
1633, 29 listopada<\/strong><\/td>Za\u0142o\u017cenie Zgromadzenia Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia<\/td><\/tr>
1638<\/strong><\/td>Pocz\u0105tki dzie\u0142a Porzuconych Dzieci<\/td><\/tr>
1650, 18 stycznia<\/strong><\/td>Ma\u0142\u017ce\u0144stwo syna Micha\u0142a<\/td><\/tr>
1651<\/strong><\/td>Narodziny wnuczki Louise-Ren\u00e9e<\/td><\/tr>
1652<\/strong><\/td>Pos\u0142anie pierwszych Si\u00f3str do Polski ; zaostrzenie sytuacji zwi\u0105zanej z Frond\u0105; w Pary\u017cu: wydawanie gor\u0105cych posi\u0142k\u00f3w, przyjmowanie uchod\u017ac\u00f3w<\/td><\/tr>
1653 \u2013 1658<\/strong><\/td>Pos\u0142anie Si\u00f3str na pola bitew<\/td><\/tr>
1660, 15 marca<\/strong><\/td>\u015amier\u0107 Ludwiki de Marillac<\/td><\/tr>
1920<\/strong><\/td>Beatyfikowana przez papie\u017ca Bendeykta XV<\/td><\/tr>
1934<\/strong><\/td>Og\u0142oszona Patronk\u0105 wszystkich dzie\u0142 opieki spo\u0142ecznej Ko\u015bcio\u0142a Chrze\u015bcija\u0144skich Dzie\u0142 Mi\u0142osierdzia<\/td><\/tr>
1960<\/strong><\/td>Og\u0142oszona Patronk\u0105 Chrze\u015bcija\u0144skich Dzie\u0142 Charytatywnych<\/td><\/tr>
9 maja<\/strong><\/td> Wspomnienie liturgiczne<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ludwika de Marillac urodzi\u0142a si\u0119 12 sierpnia 1591 r. w rodzinie arystokratycznej, kt\u00f3rej wielu cz\u0142onk\u00f3w zajmowa\u0142o wa\u017cne stanowiska u boku kr\u00f3la Ludwika XIII. Wuj Ludwiki \u2013 Micha\u0142 w 1626 r. obj\u0105\u0142 wysoki urz\u0105d ministra sprawiedliwo\u015bci. By\u0142 te\u017c jednym z przyw\u00f3dc\u00f3w wydarze\u0144 z 11 listopada 1630 r., nazwanego p\u00f3\u017aniej Dniem Oszukanych, kt\u00f3rego celem by\u0142o pozbawienie w\u0142adzy kardyna\u0142a i pierwszego ministra Richelieu. Pr\u00f3ba si\u0119 nie powiod\u0142a, Micha\u0142 zosta\u0142 aresztowany i w 1632 r. zako\u0144czy\u0142 \u017cycie w wi\u0119zieniu na zamku Ch\u00e2teaudun.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika urodzi\u0142a si\u0119 z nieznanej matki, w czasie wdowie\u0144stwa ojca, kt\u00f3ry o\u017ceni\u0142 si\u0119 powt\u00f3rnie, gdy Ludwika mia\u0142a 3 lata. Zosta\u0142a bardzo wcze\u015bnie oddana na wychowanie do kr\u00f3lewskiego klasztoru Dominikanek w Poissy, zapewniaj\u0105cego dziewcz\u0119tom ze znakomitych rodzin solidn\u0105 edukacj\u0119 intelektualn\u0105 i religijn\u0105. Gdy ojciec 13-letniej Ludwiki zmar\u0142, opiek\u0119 nad ni\u0105 przej\u0105\u0142 wuj Micha\u0142. W rezultacie opu\u015bci\u0142a Poissy i zamieszka\u0142a na pensji dla m\u0142odych dziewcz\u0105t. Nauczy\u0142a si\u0119 tam \u017cycia prostego i ubogiego. By\u0142a to dla niej swoista \u201eszko\u0142a gospodarstwa domowego\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W wieku 15 lat marzy\u0142a o wst\u0105pieniu do Kapucynek, klasztoru o bardzo surowej regule. Kap\u0142an b\u0119d\u0105cy duchowym kierownikiem konwentu odm\u00f3wi\u0142 przyj\u0119cia jej ze wzgl\u0119du na w\u0105t\u0142e zdrowie. Ludwik\u0119 spotka\u0142 ogromny zaw\u00f3d, jednak podporz\u0105dkowa\u0142a si\u0119 tej decyzji. Okaza\u0142a tak\u017ce pos\u0142usze\u0144stwo rodzinie, gdy ta przedstawi\u0142a jej jako przysz\u0142ego m\u0119\u017ca Antoniego Le Gras, prostego urz\u0119dnika, jednego z sekretarzy dekret\u00f3w kr\u00f3lowej. M\u0142odzi pobrali si\u0119 w 1613 r. Ludwika mia\u0142a w\u00f3wczas 22 lata i od tej pory przys\u0142ugiwa\u0142 jej tytu\u0142 Mademoiselle Le Gras \u2013 \u201epanna Le Gras\u201d, tytu\u0142 \u201eMadame \u2013 Pani\u201d by\u0142 zarezerwowany dla szlachty, a m\u0105\u017c jej nie by\u0142 szlachcicem. Po roku urodzi\u0142 si\u0119 im syn Micha\u0142. Ludwika by\u0142a szcz\u0119\u015bliw\u0105 \u017con\u0105 i matk\u0105, kwit\u0142a w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, kt\u00f3rego nie wybra\u0142a. Przyszed\u0142 jednak rok 1622 i choroba m\u0119\u017ca, czas pr\u00f3by i hartowania charakteru. Ludwika czu\u0142a si\u0119 winna: nie dotrzyma\u0142a uczynionej Bogu obietnicy zostania zakonnic\u0105 i oto jej m\u0105\u017c Antoni zachorowa\u0142. Nadszed\u0142 czas depresji. Sta\u0142a si\u0119 niespokojna i pe\u0142na w\u0105tpliwo\u015bci w wierze. Chcia\u0142a wszystko zostawi\u0107. I oto w Uroczysto\u015b\u0107 Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego 1623 r., B\u00f3g o\u015bwieci\u0142 jej serce, a w\u0105tpliwo\u015bci znikn\u0119\u0142y. Zrozumia\u0142a, \u017ce jej miejsce jest przy m\u0119\u017cu i \u017ce B\u00f3g jest blisko nich. Pojawi\u0142o si\u0119 w niej r\u00f3wnie\u017c prze\u015bwiadczenie, \u017ce przyjdzie dzie\u0144, gdy zamieszka we wsp\u00f3lnocie, w kt\u00f3rej s\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 b\u0119dzie bli\u017aniemu \u201ewychodz\u0105c i powracaj\u0105c\u201d \u2013 rzeczywisto\u015b\u0107 trudna do wyobra\u017cenia w czasach, gdy zakonnice \u017cy\u0142y tylko za klauzur\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika otacza\u0142a m\u0119\u017ca troskliw\u0105 opiek\u0105, a\u017c do jego \u015bmierci w grudniu 1625 r. Dochody wdowy zmniejszy\u0142y si\u0119, zmuszona wi\u0119c by\u0142a przeprowadzi\u0107 si\u0119. W pobli\u017cu nowego domu mieszka\u0142 Ks. Wincenty a Paulo, kt\u00f3ry zosta\u0142 jej kierownikiem duchowym. Oboje pocz\u0105tkowo nie byli zbyt entuzjastycznie nastawieni do tej nowej znajomo\u015bci, ich osobowo\u015bci wydawa\u0142y si\u0119 tak r\u00f3\u017cne! Stopniowo jednak poznawali si\u0119, a Wincenty pom\u00f3g\u0142 Ludwice odkry\u0107 swoje powo\u0142anie. Zaproponowa\u0142 jej wizytowanie Bractw Mi\u0142osierdzia, dla dodawania odwagi Paniom w ich s\u0142u\u017cbie Ubogim. Ludwika zapomnia\u0142a o sobie i zacz\u0119\u0142a u\u015bwiadamia\u0107 sobie realia \u017cycia ludzi ubogich. Odkry\u0142a trudno\u015bci w s\u0142u\u017cbie pe\u0142nionej przez cz\u0142onkinie Bractw, niezdolne do oddawania wszystkich najni\u017cszych pos\u0142ug.<\/p>\n\n\n\n

W 1630 r. prosta wiejska dziewczyna, Ma\u0142gorzata Naseau, wyrazi\u0142a swoj\u0105 ch\u0119\u0107 pomocy Paniom z Bractw. Wkr\u00f3tce przysz\u0142y kolejne dziewcz\u0119ta. Wincenty powierzy\u0142 Ludwice ich formacj\u0119 praktyczn\u0105 i duchow\u0105. Ludwika, zastanawiaj\u0105c si\u0119 stopniowo rozezna\u0142a, \u017ce te m\u0142ode kobiety mo\u017cna by zebra\u0107 w oddzielne bractwo. Pocz\u0105tkowo Wincenty nie rozumia\u0142 zamys\u0142u swej duchowej c\u00f3rki. Jednak po d\u0142u\u017cszym czasie ich refleksji i modlitwy, dnia 29 listopada 1633 r. narodzi\u0142o si\u0119 Zgromadzenie Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n\n\n\n

Z biegiem czasu powstawa\u0142y kolejne wsp\u00f3lnoty Si\u00f3str zak\u0142adane wok\u00f3\u0142 Pary\u017ca i stopniowo w coraz wi\u0119kszej odleg\u0142o\u015bci od stolicy\u2026 W 1638 r. Siostry uda\u0142y si\u0119 do Richelieu, nast\u0119pnie do licznych plac\u00f3wek w ca\u0142ej Francji. S\u0142u\u017c\u0105 chorym w ich domach lub w szpitalach, przyjmuj\u0105 dzieci porzucone, zapewniaj\u0105c im wychowanie i nauk\u0119 w niewielkich szko\u0142ach, opiekuj\u0105 si\u0119 rannymi \u017co\u0142nierzami, galernikami\u2026 Ludwika zajmowa\u0142a si\u0119 ludzk\u0105 i duchow\u0105 formacj\u0105 Si\u00f3str. Ka\u017cda z nich uczy\u0142a si\u0119 najlepszych na tamte czasy metod post\u0119powania w pos\u0142udze zdrowotnej i edukacji, aby wykorzysta\u0107 je w s\u0142u\u017cbie ludziom najbardziej pokrzywdzonym. Ka\u017cda pog\u0142\u0119bia\u0142a r\u00f3wnie\u017c swoj\u0105 relacj\u0119 z Bogiem, rozpoznaj\u0105c w Ubogich oblicze Jezusa Chrystusa. Siostry mieszka\u0142y razem w niewielkich wsp\u00f3lnotach. Zamiar by\u0142 taki, aby wsp\u00f3lnoty stawa\u0142y si\u0119 autonomiczne i mog\u0142y zapracowa\u0107 na swoje potrzeby.<\/p>\n\n\n\n

Pogorszenie si\u0119 sytuacji politycznej i spo\u0142ecznej we Francji podczas Frondy w latach 1648-1653, poci\u0105gn\u0119\u0142o za sob\u0105 liczne formy ub\u00f3stwa: g\u0142\u00f3d, choroby, przemoc. Ludwika i Wincenty posy\u0142ali Siostry na wszystkie fronty. W\u0119drowa\u0142y one od wioski do wioski, udzielaj\u0105c pomocy i dodaj\u0105c odwagi mieszka\u0144com. Ta mobilno\u015b\u0107 by\u0142a ogromn\u0105 nowo\u015bci\u0105 w epoce, w kt\u00f3rej kobiety konsekrowane pozostawa\u0142y zamkni\u0119te w klasztorach.<\/p>\n\n\n\n

W latach 1644-1649 ta rodz\u0105ca si\u0119 wsp\u00f3lnota do\u015bwiadczy\u0142a kryzysu. Siostry opuszcza\u0142y Zgromadzenie (s\u0142u\u017cb\u0119 Ubogim zacz\u0119to uwa\u017ca\u0107 za zbyt trudn\u0105, \u017cycie wsp\u00f3lnotowe za zbyt wymagaj\u0105ce, siostry trac\u0105 \u201esmak\u201d modlitwy), projekty ko\u0144czy\u0142y si\u0119 pora\u017ck\u0105. Ponadto Ludwika martwi\u0142a si\u0119 o swojego syna, niemaj\u0105cego sprecyzowanych plan\u00f3w na \u017cycie: kap\u0142a\u0144stwo? ma\u0142\u017ce\u0144stwo? Jego przysz\u0142o\u015b\u0107 wydawa\u0142a si\u0119 niepewna\u2026 Ludwika oskar\u017ca\u0142a siebie o zaniedbania w wychowaniu syna i dlatego zn\u00f3w zaczyna j\u0105 z\u017cera\u0107 poczucie winy. Z pomoc\u0105 Ks. Wincentego przetrwa\u0142a ten kryzys i odnalaz\u0142a pok\u00f3j wewn\u0119trzny w 1650 r. W tym samym roku Micha\u0142 o\u017ceni\u0142 si\u0119, a w nast\u0119pnym Ludwika zosta\u0142a babci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika kroczy\u0142a drog\u0105 Chrystusa, kt\u00f3rego tak bardzo ukocha\u0142a, Pana Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, aby cz\u0142owiekowi da\u0107 \u017cycie. Do Ubogich i do Si\u00f3str podchodzi\u0142a z uwag\u0105, s\u0142odycz\u0105, serdeczno\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142czuciem. Potrafi\u0142a dostosowa\u0107 si\u0119 do ka\u017cdego, aby umo\u017cliwi\u0107 mu odnalezienie jego w\u0142asnej drogi relacji z Chrystusem.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika i Wincenty, dla mi\u0142o\u015bci Jezusa Chrystusa nie ustawali w niesieniu ulgi najubo\u017cszym pogr\u0105\u017conym w n\u0119dzy. Ludwika intensywnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Wincentym, aby Zgromadzenie Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia pozosta\u0142o wsp\u00f3lnot\u0105, kt\u00f3ra \u201ewychodzi i powraca\u201d, co pozwala\u0142o Siostrom by\u0107 blisko Ubogich tam, gdzie \u017cyli.<\/p>\n\n\n\n

Wincenty i Ludwika bardzo r\u00f3\u017cnili si\u0119 osobowo\u015bciowo. Cho\u0107 nie oby\u0142o si\u0119 bez napi\u0119\u0107, to jednak na przestrzeni trzydziestu pi\u0119ciu lat wsp\u00f3lnej pracy nauczyli si\u0119 docenia\u0107 to, co ich odr\u00f3\u017cnia\u0142o i to, co ich zbli\u017ca\u0142o. Z biegiem czasu narodzi\u0142a si\u0119 g\u0142\u0119boka przyja\u017a\u0144, w kt\u00f3rej ka\u017cdy szanowa\u0142 niepowtarzalno\u015b\u0107 drugiego. Ca\u0142\u0105 swoj\u0105 energi\u0119 ukierunkowali na s\u0142u\u017cb\u0119 dzie\u0142u, kt\u00f3re ich po\u0142\u0105czy\u0142o: s\u0142u\u017cb\u0119 Chrystusowi w Ubogich.<\/p>\n\n\n\n

Ludwika zmar\u0142a 15 marca 1660 r., na kilka miesi\u0119cy przed Wincentym, otoczona rodzin\u0105 i Siostrami. Trudno\u015bci, w\u0105tpliwo\u015bci i niepokoje nie oszcz\u0119dzi\u0142y jej. W swojej krucho\u015bci przyj\u0119\u0142a jednak moc Ducha \u015awi\u0119tego, id\u0105c drog\u0105 na\u015bladowania Chrystusa \u2013 kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 nasze cia\u0142o i uczyni\u0142 si\u0119 bliskim cz\u0142owiekowi. Pod\u0105\u017caj\u0105c za Nim odpowiada\u0142a na potrzeby najubo\u017cszych, aby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 u\u015bwiadomi\u0107 sobie swoj\u0105 ludzk\u0105 godno\u015b\u0107 i fakt bycia dzieckiem Bo\u017cym.<\/p>\n\n\n\n

W naszych czasach Rodzina Wincenty\u0144ska czerpie inspiracj\u0119 z \u017cycia kobiety, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a, aby wype\u0142ni\u0142o j\u0105 Bo\u017ce \u015awiat\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Linki:<\/p>\n\n\n\n