Siostra Françoise Petit, Przełożona Generalna, w towarzystwie Siostry Anny Wiwiek, Radnej Generalnej, odwiedziła Prowincję Indonezji w dniach 1–10 sierpnia 2026 r. Jesteśmy głęboko wdzięczne za tę wizytę, która nas odnowiła i wzmocniła.

Jak wiadomo, Indonezja jest krajem o największej na świecie populacji muzułmańskiej (około 87% ludności to muzułmanie). Podczas wizyty, oprócz zapoznania się z naszymi dziełami apostolskimi, Przełożona Generalna prowadziła dialog z Siostrami, osobami ubogimi, świeckimi partnerami misyjnymi oraz członkami Rodziny Wincentyńskiej.

Początek pielgrzymki miłości

Pierwszy etap tej wizyty rozpoczął się w Domu Prowincjalnym, tańcem powitalnym na cześć Siostry Françoise i Siostry Anny, po którym nastąpiła chwila modlitwy w kaplicy wraz z Siostrami.

Siostra Françoise z wielkim zaangażowaniem przyjęła całą dynamikę misji Prowincji. Spotkania z Siostrami z Kurii oraz zwiedzanie kompleksu Domu Prowincjalnego przebiegały w duchu otwartego i szczerego dialogu, wyrażały troskliwą opiekę pasterki, która naprawdę zna swoją owczarnię. Spotykała się ona z Siostrami w małych grupach i prowadziła osobiste rozmowy.

Zrównoważone życie i pragnienie wiedzy

W trakcie tych serdecznych spotkań z Siostrami, Siostra Françoise dzieliła się głęboko znaczącymi, matczynymi radami dotyczącymi ich osobistego rozwoju. Wielokrotnie podkreślała, jak niezwykle ważne jest prowadzenie zrównoważonego życia – harmonijne łączenie modlitwy w ciszy, sumiennej służby i całościowej troski o siebie.

Rozbudzała ponadto w Siostrach pasję do nauki i rozwoju intelektualnego, zachęcając je do wyrobienia w sobie nawyku czytania książek. Dla niej czytanie to nie tylko forma spędzania wolnego czasu, ale niezbędny sposób na poszerzanie horyzontów umysłowych, pogłębianie wglądu duchowego oraz wyostrzanie wrażliwości intelektualnej tak, aby Siostry były dobrze przygotowane do reagowania na współczesne wyzwania oraz mądrego i trafnego zaspokajania potrzeb Ubogich.

Łączenie wiary i człowieczeństwa w stolicy

Dynamika misji poprowadziła Siostry przez wyspy do Dżakarty. Odwiedziły one Tunel Braterstwa łączący katedrę w Dżakarcie z meczetem Istiqlal – największym meczetem w Azji Południowo-Wschodniej. Przejście przez ten tunel było dla Przełożonej Generalnej głęboko poruszającym momentem, zwłaszcza mając w pamięci, że Ojciec Święty Franciszek przeszedł tą samą drogą podczas swojej wizyty w Indonezji. Siostra Françoise miała także okazję porozmawiać z imamem w meczecie Istiqlal i wyraziła bardzo pozytywne wrażenie na temat relacji międzywyznaniowych w Indonezji.

Przesłanie do Rodziny Wincentyńskiej: „Dla Chrystusa i we współpracy”

Zwracając się do młodzieży i członków Rodziny Wincentyńskiej, Siostra Françoise podkreśliła fundamentalny filar każdego dzieła miłosierdzia. Przypomniała wszystkim, że służba ubogim i pokornym nie jest jedynie humanitarną akcją społeczną, ale aktem wiary skierowanym bezpośrednio ku Chrystusowi. To On jest źródłem naszej siły, gdy ogarnia nas zmęczenie, a także ostatecznym celem całego naszego oddania. Podkreśliła również pokorę niezbędną do wspólnej służby: „Nigdy nie możemy służyć samotnie; współpracujmy!”.

Zwieńczenie podróży: posyłać miłość na powrót do świata

Chociaż wizyta dobiegła końca, ogień, który rozpaliła Siostra Françoise, będzie nadal jasno płonął w sercach Sióstr Miłosierdzia i całej Rodziny Wincentyńskiej w Indonezji. Zostają one ponownie posłane: aby służyć z całego serca, zakotwiczone w Chrystusie i idąc razem w pełnej miłości współpracy na rzecz osób marginalizowanych.

Dziękujemy, Siostro Françoise, za błogosławieństwa, którymi podzieliłaś się z nami wszystkimi.