„Nie jestem ani stąd, ani stamtąd, ale z zewsząd, skąd spodoba się Bogu, bym była…”
Dnia 4 października, w święto św. Franciszka z Asyżu, uroczyście dziękowałyśmy za posłanie na misję Ad Gentes Siostry Soni Joao Chilave, posłanej do Prowincji Espana-Norte na misję w Gwinei Równikowej oraz Siostry Sabiny Konopki, posłanej do Prowincji Afryki Środkowej.
Modlitwa Jutrzni, podczas której chwaliliśmy Boga wraz z całym stworzeniem, poprzedzała Eucharystię.
Uroczystość rozpoczęła się hymnem w języku polskim, który skupiał się na misji.
W swojej homilii Ojciec José Antonio Gonzalez nawiązał do Ewangelii z tego dnia, aby podkreślić dwa ważne aspekty podążania za Jezusem: radość z misji i związane z nią wyzwanie. Następnie życzył Siostrze Soni i Siostrze Sabinie szczęścia w pewności, że to Bóg je posłał i że Duch Święty zawsze będzie rozpalał dobroć w ich sercach. Zachęcił je, aby zaryzykowały miłość do Ubogich z taką samą miłością, jaką Bóg ma dla nich i jaką Chrystus ma wobec Ubogich! Na koniec poprosił je, aby pielęgnowały wspólnotę braterską ze swoimi Siostrami i były wśród nich nową siłą czułości i radości misyjnej.
Siostra Françoise Petit wręczyła każdej z nich krzyż misyjny, który został wcześniej poświęcony; jest to zawsze wzruszający moment dla nas wszystkich!
Po modlitwie wstawienniczej procesja z darami wyraziła znaczenie posłania na misję:
Świeca, nosicielka Światła, wezwanie do naśladowania Jezusa, naszego prawdziwego Światła i do pozwolenia sobie na odnowienie przez Ducha Świętego.
Bęben, znak radości, wezwanie do czerpania jej ze Źródła miłości i przekazywania jej.
Wino, znak świętowania, wezwanie do spojrzenia na Maryję w Kanie Galilejskiej i do wiary w rewolucyjną moc czułości (por. Radość Ewangelii nr 288).
Chleb, niezbędny do życia, wezwanie do dzielenia się Ewangelią z naszymi braćmi i siostrami, z cierpliwą i pełną szacunku miłością, ponieważ tylko Bóg jest dawcą wiary.
Ostatnia piosenka, w języku portugalskim, „Luz de Pentecostes” została skomponowana na 400. setną rocznicę Światła Pięćdziesiątnicy św. Ludwiki.
W tej chwili radosnego świętowania św. Wincenty przypomina nam, że nie jesteśmy „ani stąd, ani stamtąd, ale z zewsząd, skąd spodoba się Bogu”, że powinniśmy być.
Niech Bóg ma Was w opiece Siostro Sonio i Siostro Sabino!
