„Jakież to cudowne! Bóg wybiera i gromadzi dziewczęta z różnych miejsc i krajów; jednoczy je i zespala razem więzią swej miłości, aby pokazać ludziom w wielu różnych miejscach miłość, jaką ich darzy oraz pieczę, jaką Jego Opatrzność nad nim roztacza. Mają im nieść pomoc w potrzebach i w ten sposób dawać im Go poznać.” (Coste X, Konfr. 112, str. 608)
W dniach od 29 kwietnia do 20 maja 2024 r. w Domu Macierzystym, w Paryżu, odbyła się Międzykonwentowa Sesja Sióstr Wizytatorek, która została poprzedzona rekolekcjami. Temat rekolekcji brzmiał: „Oblicza Ducha Świętego: Tożsamość, proroctwo i misja”, a prowadził je Ojciec José Antonio González Prieto, Dyrektor Generalny.
Następnie, przez dwa tygodnie, Siostry Wizytatorki i Przełożona Regionalna „podróżowały” razem w celu poczynienia postępów jakości ich posługi, która jest tak ważna dla Prowincji, dla Zgromadzenia, a tym samym dla naszych braci i sióstr, którzy są ubodzy.
Ojciec Javier Alvarez w swojej konferencji, używając obrazu łodzi Zgromadzenia na wzburzonym morzu, podkreślił znaczenie bycia wyciszonymi w tym świecie, ponieważ mamy niezbędny ekwipunek, aby oprzeć się falom, a pierwszym z nich jest Jezus Chrystus, Ewangelia.
Pojęcie szacunku i konkretne wymagania, które z niego wynikają, były wielokrotnie wymieniane: słuchanie, prawdziwy dialog, życzliwość, troska… Siostra Liliana Franco poruszyła kwestię kultury szacunku w sprawowaniu władzy. Jest to sposób myślenia, który należy kultywować, postawa, którą kontemplujemy w Jezusie, tym, do którego chcemy się upodobnić. Powiedziała między innymi: „Szacunek rodzi się z uznania, że drugi człowiek istnieje i że jego życie jest ważne”.
Podczas sesji panowało pragnienie wzajemnego spotkania w klimacie radości, lepszego poznania innych Prowincji i zacieśnienia współpracy. Braterska atmosfera tych dwóch tygodni pogłębiła się otwartość na ducha całego Zgromadzenia, a także pragnienie nadania tego impulsu Prowincjom. Jest to znak komunii.
Świadectwa, które były bardzo znaczące, pokazały klarowność rzeczywistości złożonej z blasków i cieni. Wizytatorki z wielką szczerością podkreślały symptomy, które pokazują, że Zgromadzenie może ulec pokusie inwestowania w bezpieczeństwo. A jednak podejmowanie ryzyka jest tym, co pozwala nam iść naprzód; jest to kwestia odwagi, aby zrobić krok w wierze i nadziei, po okresie rozeznania.
Odwaga misyjna jest tym, co daje życie Siostrom Miłosierdzia… tym, co czyni je pełnymi pasji, a świadectwa wyraźnie pokazały gorliwość Sióstr, z których zdecydowana większość jest gotowa udać się na peryferie różnych krajów.
