W świecie, który krzyczy — wojny, rozłamy, cierpienie — wybieramy słuchanie prostego i wymagającego wezwania: być wprowadzającymi pokój i nadzieję. Prosimy Ducha, aby dostroił nasze serca i wprowadził nas na tę drogę, by pojednać to, co rozdarte, troszczyć się o to, co kruche, przywracać zranioną godność i służyć z radością tam, gdzie noc wydaje sie nie mieć końca.
