Słowo Siostry Françoise PETIT, Przełożonej Generalnej, podczas pogrzebu Siostry Elisabeth Charpy, 28 maja 2026.
Gdy tylko wiadomość o śmierci Siostry Elisabeth Charpy dotarła do Prowincji Zgromadzenia, do Domu Macierzystego natychmiast zaczęły napływać zapewnienia o duchowej łączności. Pierwsze nadeszły z Kamerunu, a następnie z Indii, Karaibów, Hiszpanii i wielu innych miejsc.
Każda wiadomość wyrażała wdzięczność wobec tej, która potrafiła nadać św. Ludwice de Marillac należne jej miejsce w Zgromadzeniu i w Kościele. Siostry podkreślają, że Siostra Elisabeth jest i jeszcze długo pozostanie odniesieniem dla każdej z nas, zwłaszcza kiedy pragniemy pogłębiać nasze korzenie, charyzmat i jego aktualność.
Siostra Elisabeth CHARPY (1929–2026), zmarła 17 maja 2026 r. w L’Haÿ-les-Roses.
Wiele osób wspomina również, że wizyta Siostry Elisabeth w ich kraju uświadomiła im, jak ważna jest ciągła formacja, by lepiej służyć.
Siostra Elisabeth potrafiła przekazać wielu pokoleniom Sióstr Miłosierdzia swoją pasję i zamiłowanie do czytania pism św. Ludwiki, które przecież nie są łatwe do zrozumienia. Kiedy podróżuję, spotykam Siostry Seminarzystki i wszędzie studiują one św. Ludwikę, opierając się na tym, co napisała Siostra Elisabeth.
Dzisiaj całe Zgromadzenie dziękuje jej i oddaje chwałę Panu za to, kim była. Niech wstawia się za nami, aby inne Siostry Miłosierdzia miały tę samą chęć kontynuowania, tak jak ona, przekazywania pism Założycieli dla dobra nas wszystkich, a co za tym idzie, dla dobra naszych najbiedniejszych braci i sióstr.
