Ceuta to hiszpańskie miasto w Afryce Północnej, graniczące z Marokiem i położone naprzeciwko południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego. Pod koniec lipca do miasta przybyło z terytorium Maroka ponad 70 000 osób, co przerosło możliwości służb przyjmujących i udzielających pomocy w tym autonomicznym mieście liczącym 83 000 mieszkańców. Trudno jest ustalić liczbę ofiar śmiertelnych, ale organizacje pozarządowe działające na plażach szacują, że życie straciło ponad 140 osób. Liczba ofiar odnalezionych wzdłuż wybrzeża marokańskiego pozostaje nieznana.

Tysiące osób pozostało bez schronienia, w tym rodziny z małymi dziećmi oraz małoletni bez opieki. Chaos oraz brak schronienia, żywności, urządzeń sanitarnych i opieki zdrowotnej doprowadziły do kryzysu humanitarnego bez precedensu w Hiszpanii, przynajmniej w tym stuleciu. W wyniku szybkiej, wspólnej decyzji cztery Prowincje Sióstr Miłosierdzia w Hiszpanii wysłały do miasta sześć Sióstr, aby wraz z organizacjami pomagającymi migrantom zareagowały na tę sytuację kryzysową.

W Centrum w San Antonio Siostry pomagały w przyjmowaniu migrantów, podawały śniadania, zapewniały dostęp do pryszniców i pralni, oferowały opiekę pielęgniarską oraz uczyły języka hiszpańskiego. Wychodziły również na ulice i do prowizorycznych schronisk, aby dotrzeć do tych, którzy pozostawali poza zasięgiem usług pomocowych. Współpracowały z Diecezjalnym Sekretariatem ds. Migracji, Czerwonym Krzyżem i organizacją „Lekarze Świata”, pomagając zaspokajać podstawowe potrzeby oraz potrzeby zdrowotne, a w czasie stanu wyjątkowego rozdawały żywność na plaży El Trampolín.

W obliczu skrajnych trudności, gdy usługi socjalne i opieki zdrowotnej są niewystarczające, trudno dostępne i naznaczone upolitycznieniem kryzysu, każde spotkanie ma znaczenie: słuchanie, towarzyszenie ludziom w ich niepokoju o niepewną przyszłość oraz oferowanie pełnej współczucia, nieoceniającej obecności w obliczu odrzucenia, jakiego doświadczają ze strony niektórych grup lokalnej społeczności. Ta bliskość pozwala dostrzec historię i godność każdej osoby poza suchymi danymi dotyczącymi sytuacji kryzysowej.

Gotowe pozostać tak długo, jak będzie to konieczne, Siostry Miłosierdzia nieustannie dostosowują swoją posługę do zmieniającej się rzeczywistości. Działając w ramach zespołów Czerwonego Krzyża, organizacji „Lekarze Świata”, CEAR oraz Centrum San Antonio, nadal towarzyszą ubogim, zmuszonym do ciągłego przemieszczania się z jednego miejsca do drugiego. Siostry odszukują ich wszędzie tam, gdzie znów znajdują schronienie. Swoją obecnością potwierdzają, że życie każdej osoby należy do Boga i ma godność, której nikt nie może odebrać. Pragną towarzyszyć im tak długo, aż ta prawda znów będzie odczuwalna silniej niż ich ból (por. Leon XIV, Spotkanie z organizacjami przyjmującymi migrantów, Arguineguín, Gran Canaria, 11 czerwca 2026 r.).




